Sahih al-Bukhari، حدیث 1304
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Umar
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا أَصْبَغُ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحَارِثِ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ اشْتَكَى سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ شَكْوَى لَهُ فَأَتَاهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَعُودُهُ مَعَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَسَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ ـ رضى الله عنهم ـ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْهِ فَوَجَدَهُ فِي غَاشِيَةِ أَهْلِهِ فَقَالَ " قَدْ قَضَى ". قَالُوا لاَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَبَكَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا رَأَى الْقَوْمُ بُكَاءَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بَكَوْا فَقَالَ " أَلاَ تَسْمَعُونَ إِنَّ اللَّهَ لاَ يُعَذِّبُ بِدَمْعِ الْعَيْنِ، وَلاَ بِحُزْنِ الْقَلْبِ، وَلَكِنْ يُعَذِّبُ بِهَذَا ـ وَأَشَارَ إِلَى لِسَانِهِ ـ أَوْ يَرْحَمُ وَإِنَّ الْمَيِّتَ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ ". وَكَانَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ يَضْرِبُ فِيهِ بِالْعَصَا، وَيَرْمِي بِالْحِجَارَةِ وَيَحْثِي بِالتُّرَابِ.
اصبغ برای ما حدیث کرد، از ابن وهب، که گفت: عمرو به من خبر داد، از سعید بن حارث انصاری، از عبدالله بن عمر — رضي الله عنهما — که گفت: سعد بن عباده بیمار شد و پیامبر ﷺ همراه با عبدالرحمن بن عوف، سعد بن ابیوقاص و عبدالله بن مسعود — رضي الله عنهم — برای عیادت او آمدند. چون بر او وارد شدند، دیدند که او در میان خانوادهاش پوشیده شده است، پس فرمودند:
«آیا فوت کرده است؟» گفتند: «خیر، ای رسول خدا!» آنگاه پیامبر ﷺ گریستند. چون مردم گریهٔ پیامبر ﷺ را دیدند، آنان نیز گریستند. سپس فرمودند: «آیا نمیشنوید؟ همانا خداوند به خاطر اشک چشم یا اندوه دل عذاب نمیدهد، بلکه به سبب این عذاب میدهد یا رحم میکند» و به زبان خود اشاره کردند. و فرمودند: «و همانا مرده به خاطر گریه و زاری بستگانش عذاب میشود.» و عمر — رضي الله عنه — بر سر سوگواران چوب میزد، سنگ پرتاب میکرد و خاک بر آنان میپاشید.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ از اندوه گریست، اما از نوحهگری با زبان هشدار داد.
شیون بلند و اغراقآمیز برای درگذشته، اغلب با سخنان اعتراضآمیز یا خودترحمآمیز.
زبان ممکن است با سخنان حرام سبب عذاب شود یا با سخنان نیک سبب رحمت گردد.
عالمان توضیح میدهند که اشک طبیعی و اندوه قلبی جایز است؛ خود پیامبر ﷺ نیز گریست. هشدار دربارهٔ نوحهگری حرام و سخنانی است که نشاندهندهٔ اعتراض به تقدیر خداوند باشد. دربارهٔ این عبارت که درگذشته به سبب نوحهگری خانوادهاش عذاب میشود، عالمان دیدگاهها و مسئولیت را بررسی کردهاند: آنان این هشدار را به کسی مربوط میدانند که نوحهگری را مجاز شمرده یا به آن رضایت داده است، نه درگذشتهای که در آن نقشی نداشته است. فقیهان نوحهگری را حرام میدانند، اما گریهٔ آرام و تسلیتگفتن را جایز میشمارند.
- برای عزیز ازدسترفته گریه کنید، اگر برخاسته از دل است؛ اما از فریاد و سخنان اعتراضآمیز به تقدیر خداوند بپرهیزید.
- به دیدار بیماران بروید و با حضوری آرام و سخنان تسلیبخش از خانوادهٔ آنان حمایت کنید.
- در مراسم خاکسپاری برای بدرقهای محترمانه همکاری کنید و بازماندگان را از سخنان آزاردهنده دور نگه دارید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.