Sahih al-Bukhari، حدیث 1368
روایتشده توسط Umar ibn al-Khattab. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Umar ibn al-Khattab
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ أَبِي الْفُرَاتِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِي الأَسْوَدِ، قَالَ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ وَقَدْ وَقَعَ بِهَا مَرَضٌ، فَجَلَسْتُ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ فَمَرَّتْ بِهِمْ جَنَازَةٌ فَأُثْنِيَ عَلَى صَاحِبِهَا خَيْرًا فَقَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ وَجَبَتْ. ثُمَّ مُرَّ بِأُخْرَى فَأُثْنِيَ عَلَى صَاحِبِهَا خَيْرًا، فَقَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ وَجَبَتْ. ثُمَّ مُرَّ بِالثَّالِثَةِ، فَأُثْنِيَ عَلَى صَاحِبِهَا شَرًّا فَقَالَ وَجَبَتْ. فَقَالَ أَبُو الأَسْوَدِ فَقُلْتُ وَمَا وَجَبَتْ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ قُلْتُ كَمَا قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَيُّمَا مُسْلِمٍ شَهِدَ لَهُ أَرْبَعَةٌ بِخَيْرٍ أَدْخَلَهُ اللَّهُ الْجَنَّةَ ". فَقُلْنَا وَثَلاَثَةٌ قَالَ " وَثَلاَثَةٌ ". فَقُلْنَا وَاثْنَانِ قَالَ " وَاثْنَانِ ". ثُمَّ لَمْ نَسْأَلْهُ عَنِ الْوَاحِدِ.
عفّان بن مسلم برای ما حدیث کرد، داوود بن ابیالفُرات برای ما حدیث کرد، از عبدالله بن بُریده، از ابوالاسود که گفت: به مدینه رسیدم در حالی که بیماری همهگیر در آن شیوع یافته بود. نزد عمر بن خطاب رضی الله عنه نشستم که جنازهای عبور کرد و مردم از میت به نیکی یاد کردند. عمر رضی الله عنه فرمود:
«واجب شد.» سپس جنازه دیگری عبور کرد و مردم از او نیز به نیکی یاد کردند، پس عمر رضی الله عنه دوباره فرمود: «واجب شد.» آنگاه جنازه سومی عبور کرد و مردم از میت به بدی یاد کردند، اما باز هم فرمود: «واجب شد.» ابوالاسود میگوید: پرسیدم: «ای امیرالمؤمنین! چه چیزی واجب شد؟» پاسخ داد: «همان چیزی را گفتم که پیامبر ﷺ فرموده بودند: هر مسلمانی که چهار نفر بر خوبی او شهادت دهند، خداوند او را وارد بهشت میکند.» پرسیدیم: «و سه نفر؟» فرمودند: «و سه نفر.» پرسیدیم: «و دو نفر؟» فرمودند: «و دو نفر.» سپس درباره یک نفر از ایشان نپرسیدیم.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
گواهی نیک مسلمانان میتواند مایه امید به بهشت باشد.
عمر منظورش این بود که بر پایه گواهی مردم، وعده برای آن درگذشته تأیید شده بود.
در اینجا یعنی مردم صادقانه به رفتار نیک و پرهیزگاری کسی گواهی دهند.
عالمان توضیح میدهند که گواهی دو یا چند مسلمان درستکار، دلیلی برای امید به بهشت برای فرد درگذشته است، اما جایگزین داوری درباره امور غیب نمیشود؛ داوری نهایی از آنِ خداست. ذکر چهار، سه و دو نفر بر ارزش گواهی نیک جمعی تأکید دارد؛ این روایت دلیلی نمیدهد که گواهی یک نفر را برابر با گواهی دو نفر بدانیم.
- درباره رفتار نیک مسلمان درگذشته، صادقانه و آگاهانه سخن بگویید و مبالغه نکنید.
- برای رحمت خدا بر درگذشتگان دعا کنید و داوری نهایی را به او بسپارید.
- چنان زندگی کنید که مردم بتوانند بر پایه تجربه خود، صادقانه به خوشرفتاری شما گواهی دهند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.