Sahih al-Bukhari، حدیث 163
روایتشده توسط Abdullah ibn Amr. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Amr
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ يُوسُفَ بْنِ مَاهَكَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ تَخَلَّفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنَّا فِي سَفْرَةٍ سَافَرْنَاهَا، فَأَدْرَكَنَا وَقَدْ أَرْهَقْنَا الْعَصْرَ، فَجَعَلْنَا نَتَوَضَّأُ وَنَمْسَحُ عَلَى أَرْجُلِنَا، فَنَادَى بِأَعْلَى صَوْتِهِ " وَيْلٌ لِلأَعْقَابِ مِنَ النَّارِ ". مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا.
موسی برای ما حدیث کرد و گفت: ابوعوانه برای ما حدیث کرد، از ابوبشر، از یوسف بن ماهک، از عبدالله بن عمرو که گفت: در یکی از سفرها پیامبر ﷺ از ما عقب ماندند. سپس وقتی به ما رسیدند که ما مشغول وضو گرفتن برای نماز عصر بودیم و چون وقت تنگ شده بود، شتاب داشتیم. ما فقط بر پاهایمان دست میکشیدیم (و آنها را کامل نمیشستیم). آنگاه ایشان با صدای بلند فرمودند:
«وای بر پاشنههایی که شسته نشدهاند از آتش دوزخ!» این سخن را دو یا سه بار تکرار کردند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
هنگام وضو باید پاها را کاملاً شست و پاشنهها را نیز شست.
طهارتی آیینی که مسلمانان از جمله برای نماز انجام میدهند.
بخشهای پشتی پا، بالای کف پا.
هشداری جدی مبنی بر اینکه کوتاهی در شستن پاشنهها خطرناک است.
عالمان از این روایت نتیجه میگیرند که هنگام وضو باید پاها را شست و آب باید به پاشنهها نیز برسد. هشدار پیامبرانه تأکید میکند که عجله دلیلی برای جا انداختن بخشی از شستوشوی واجب نیست. چهار مذهب فقهی اهل سنت شستن پاها، از جمله پاشنهها، را در وضو واجب میدانند؛ مسح کردن پاهای معمولی بهتنهایی کافی نیست.
- هنگام وضو هر دو پا را با دقت بشویید و مطمئن شوید پاشنهها نیز خیس شدهاند.
- اجازه ندهید عجله برای نماز باعث شود بخشی واجب از وضو را ترک کنید.
- اگر دیدید دیگران بخشی از شستوشو را جا میاندازند، با مهربانی و روشنی به آنان یادآوری کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.