Sahih al-Bukhari، حدیث 1706
روایتشده توسط Abu Huraira. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا أَبِي هُرَيْرَةَ
- 1مُحَمَّدٌآن را به البخاري روایت کرد
- 2عَبْدُ الأَعْلَى بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى
- 3مَعْمَرٍ
- 4يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ
- 5عِكْرِمَةَ
- 6أَبِي هُرَيْرَةَ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الأَعْلَى بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَأَى رَجُلاً يَسُوقُ بَدَنَةً، قَالَ " ارْكَبْهَا ". قَالَ إِنَّهَا بَدَنَةٌ. قَالَ " ارْكَبْهَا ". قَالَ فَلَقَدْ رَأَيْتُهُ رَاكِبَهَا يُسَايِرُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَالنَّعْلُ فِي عُنُقِهَا. تَابَعَهُ مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
محمد برای ما حدیث کرد، عبدالاعلی بن عبدالاعلی به ما خبر داد، از معمر، از یحیی بن ابیکثیر، از عکرمه، از ابیهریره رضی الله عنه که پیامبر خدا ﷺ مردی را دیدند که شتر قربانی (بَدَنه) را میراند. فرمودند:
«بر آن سوار شو.» مرد گفت: «این شتر قربانی است.» حضرت دوباره فرمودند: «بر آن سوار شو.» ابیهریره گفت: «سپس او را دیدم که بر آن سوار شده و همگام با پیامبر ﷺ حرکت میکرد، در حالی که نعلینی بر گردن شتر آویزان بود.» محمد بن بشار این روایت را تأیید کرده است؛ عثمان بن عمر برای ما حدیث کرد، علی بن مبارک به ما خبر داد، از یحیی، از عکرمه، از ابیهریره رضی الله عنه، از پیامبر ﷺ.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ اجازه دادند از شتر قربانی بهعنوان مرکب استفاده شود.
حیوان بزرگی برای قربانی، معمولاً شتر، که برای قربانی در حج در نظر گرفته شده است.
نشانهای برای مشخص کردن اینکه حیوان برای قربانی در نظر گرفته شده است.
دانشمندان از این روایت نتیجه گرفتهاند که در صورت نیاز، مانند هنگام سفر، میتوان بر حیوان قربانی سوار شد، به شرط آنکه به حیوان آسیبی نرسد. تکرار دستور پیامبر ﷺ روشن میکند که آن مرد نباید هدف قربانی بودن حیوان را دلیلی برای بیاستفاده گذاشتن آن میدانست. فقیهان با توجه به روایتهای دیگر دربارهٔ حیوانات قربانی، شرایط دقیق این حکم را بررسی میکنند؛ اصل کلی، مراقبت از حیوان و پرهیز از بهزحمت انداختن بیدلیل آن است.
- اگر نیاز بود، از حیوان قربانی برای رفتوآمد استفاده کنید، اما با آن مهربان باشید و از آسیب رساندن به آن بپرهیزید.
- اگر دربارهٔ حکمی دینی تردید دارید، توضیح بخواهید و از راهنمایی روشنِ افراد آگاه و قابلاعتماد پیروی کنید.
- در مناسک، میان امور واجب و آنچه از روی احتیاط یا عادت انجام میشود تفاوت بگذارید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.