Sahih al-Bukhari، حدیث 1790
روایتشده توسط Aisha bint Abi Bakr. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aisha bint Abi Bakr
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا يَوْمَئِذٍ حَدِيثُ السِّنِّ أَرَأَيْتِ قَوْلَ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى {إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا} فَلاَ أُرَى عَلَى أَحَدٍ شَيْئًا أَنْ لاَ يَطَّوَّفَ بِهِمَا. فَقَالَتْ عَائِشَةُ كَلاَّ، لَوْ كَانَتْ كَمَا تَقُولُ كَانَتْ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ لاَ يَطَّوَّفَ بِهِمَا. إِنَّمَا أُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِي الأَنْصَارِ كَانُوا يُهِلُّونَ لِمَنَاةَ، وَكَانَتْ مَنَاةُ حَذْوَ قُدَيْدٍ، وَكَانُوا يَتَحَرَّجُونَ أَنْ يَطُوفُوا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ، فَلَمَّا جَاءَ الإِسْلاَمُ سَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى {إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا}. زَادَ سُفْيَانُ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ هِشَامٍ مَا أَتَمَّ اللَّهُ حَجَّ امْرِئٍ وَلاَ عُمْرَتَهُ لَمْ يَطُفْ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ.
عبدالله بن یوسف برای ما حدیث کرد و گفت: مالک به ما خبر داد، از هشام بن عروه، از پدرش که گفت: من در حالی که در آن روز جوان بودم، به عایشه رضی الله عنها، همسر پیامبر ﷺ گفتم: نظر شما درباره سخن خدای تبارک و تعالی چیست که فرمود: {همانا صفا و مروه از شعایر الهی هستند؛ پس هر کس خانه خدا را حج یا عمره کند، گناهی بر او نیست که میان آن دو طواف (سعی) نماید}؟ من چنین برداشت کردم که اگر کسی میان آن دو طواف نکند، گناهی بر او نیست. عایشه فرمود: نه چنین نیست! اگر چنان بود که تو میگویی، آیه اینگونه نازل میشد:
«گناهی بر او نیست که میان آن دو طواف نکند». بلکه این آیه درباره انصار نازل شد که برای «منات» احرام میبستند؛ منات بتی بود در نزدیکی قدید. آنان از طواف میان صفا و مروه پرهیز میکردند. چون اسلام آمد، از رسول خدا ﷺ درباره آن پرسیدند، پس خدای تعالی این آیه را نازل فرمود: {همانا صفا و مروه از شعایر الهی هستند؛ پس هر کس خانه خدا را حج یا عمره کند، گناهی بر او نیست که میان آن دو طواف (سعی) نماید}. سفیان و ابومعاویه از هشام افزودند: حج یا عمره هیچ کس نزد خدا کامل نمیشود مگر آنکه میان صفا و مروه طواف (سعی) کند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
عایشه روشن میکند که سعی میان صفا و مروه بخشی از حج و عمره است.
انصار از رفتوآمد میان صفا و مروه پرهیز میکردند، زیرا پیش از اسلام منات را میپرستیدند و آیینهای خود را با آن پیوند داده بودند. آنان در اینباره از پیامبر ﷺ پرسیدند و سپس آیهٔ ۱۵۸ سورهٔ بقره نازل شد.
آیینی که در آن هنگام حج یا عمره، میان تپههای صفا و مروه رفتوآمد میشود.
حالت قدسیای که زائر در آن مناسک حج یا عمره را بهجا میآورد.
بتی که پیش از اسلام برخی قبایل عرب آن را میپرستیدند.
عایشه توضیح میدهد که عبارت «گناهی نیست» در آیهٔ ۱۵۸ سورهٔ بقره، تردید پیشین انصار را برطرف کرد؛ منظور او این نیست که میتوان سعی را ترک کرد. افزودهٔ روایت میگوید حج یا عمره بدون سعی کامل نیست. چهار مکتب فقهی اهلسنت سعی را آیینی اساسی میدانند، هرچند دربارهٔ طبقهبندی دقیق فقهی آن و پیامدهای ترک آن اختلاف دارند.
- پیش از آنکه از یک متن دینی حکمی عملی برداشت کنی، آن را در بافت تاریخی و زبانیاش بخوان.
- اگر عبارتی در نگاه نخست دوپهلو به نظر میرسد، از افراد آگاه و متخصص توضیح بخواه.
- سعی را بهعنوان بخشی از حج یا عمره بهجا آور و از پیش بیاموز که این آیین چگونه انجام میشود.
عروه از عایشه دربارهٔ معنای آیه میپرسد و همچنین میشنود که چرا متن میگوید انجام سعی گناهی ندارد.
Sahih al-Bukhari · #1776 (Sahih)عروه معنای آیهٔ ۱۵۸ سورهٔ بقره را با ابن عمر و عبدالله بن عمر در میان میگذارد و درمییابد مسلمانان نخستین زمینهٔ آیینی آن را چگونه میفهمیدند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.