Sahih al-Bukhari، حدیث 1925
روایتشده توسط Aisha and Umm Salama. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aisha and Umm Salama
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُمَىٍّ، مَوْلَى أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامِ بْنِ الْمُغِيرَةِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا بَكْرِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ كُنْتُ أَنَا وَأَبِي، حِينَ دَخَلْنَا عَلَى عَائِشَةَ وَأُمِّ سَلَمَةَ ح. حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ، أَنَّ أَبَاهُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ، أَخْبَرَ مَرْوَانَ، أَنَّ عَائِشَةَ، وَأُمَّ سَلَمَةَ أَخْبَرَتَاهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُدْرِكُهُ الْفَجْرُ وَهُوَ جُنُبٌ مِنْ أَهْلِهِ، ثُمَّ يَغْتَسِلُ وَيَصُومُ. وَقَالَ مَرْوَانُ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ أُقْسِمُ بِاللَّهِ لَتُقَرِّعَنَّ بِهَا أَبَا هُرَيْرَةَ. وَمَرْوَانُ يَوْمَئِذٍ عَلَى الْمَدِينَةِ. فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ فَكَرِهَ ذَلِكَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ، ثُمَّ قُدِّرَ لَنَا أَنْ نَجْتَمِعَ بِذِي الْحُلَيْفَةِ، وَكَانَتْ لأَبِي هُرَيْرَةَ هُنَالِكَ أَرْضٌ، فَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ لأَبِي هُرَيْرَةَ إِنِّي ذَاكِرٌ لَكَ أَمْرًا، وَلَوْلاَ مَرْوَانُ أَقْسَمَ عَلَىَّ فِيهِ لَمْ أَذْكُرْهُ لَكَ. فَذَكَرَ قَوْلَ عَائِشَةَ وَأُمِّ سَلَمَةَ. فَقَالَ كَذَلِكَ حَدَّثَنِي الْفَضْلُ بْنُ عَبَّاسٍ، وَهُنَّ أَعْلَمُ، وَقَالَ هَمَّامٌ وَابْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُ بِالْفِطْرِ. وَالأَوَّلُ أَسْنَدُ.
عبدالله بن مسلمه از مالک، و او از سُمَیّ (مولای ابوبکر بن عبدالرحمن بن حارث بن هشام بن مغیره) روایت کرد که شنید ابوبکر بن عبدالرحمن گفت: من و پدرم نزد عایشه و امسلمه رفتیم. (سند دیگر:) ابوالیمان از شعیب، و او از زهری روایت کرد که گفت: ابوبکر بن عبدالرحمن بن حارث بن هشام به من خبر داد که پدرش عبدالرحمن به مروان اطلاع داد که عایشه و امسلمه به او گفتهاند: گاهی رسول الله ﷺ در حالی صبح میکردند که به دلیل همبستری با همسرانشان جنب بودند، سپس غسل میکردند و روزه میگرفتند. مروان به عبدالرحمن بن حارث گفت:
«به خدا قسم! باید با این حدیث ابوهَریره را محاجّه کنی.» در آن روز مروان والی مدینه بود. ابوبکر گفت: عبدالرحمن از این کار ناخوشنود بود، سپس تقدیر چنین شد که در ذوالحُلیفه گرد هم آمدیم؛ ابوهَریره در آنجا زمینی داشت. عبدالرحمن به ابوهَریره گفت: «میخواهم مطلبی را به تو بگویم، اگر مروان مرا درباره آن قسم نداده بود، هرگز آن را برایت ذکر نمیکردم.» سپس سخن عایشه و امسلمه را بازگو کرد. ابوهَریره گفت: «فضل بن عباس نیز همینگونه برای من روایت کرده است، و آنان (همسران پیامبر) داناترند.» همام و ابن عبدالله بن عمر نیز از ابوهَریره نقل کردهاند که پیامبر ﷺ (در صورت جنابت) دستور به افطار میدادند. اما روایت اول دارای سند قویتر و معتبرتری است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
کسی که هنگام طلوع فجر در حالت جنابت است، میتواند غسل کند و روزهاش را ادامه دهد.
مروان از عبدالرحمان بن حارث خواست این روایت را با ابوهریره در میان بگذارد، زیرا ابوهریره سخن دیگری نقل کرده بود. ابوهریره روایت عایشه و امسلمه را تأیید کرد و گفت آن دو در این باره آگاهتر بودند.
طلوع سپیدهدم که با آن وقت روزه آغاز میشود.
حالت ناپاکی بزرگِ شرعی پس از آمیزش یا خروج منی؛ برای بازگشت به طهارت شرعی، غسل لازم است.
شستوشوی کامل شرعیِ بدن.
عالمان از این روایت نتیجه میگیرند که اگر روزهٔ کسی بهدرستی آغاز شده باشد، لازم نیست آن را قطع کند؛ حتی اگر هنگام طلوع فجر هنوز در حالت جنابت باشد. او برای نماز غسل میکند؛ غسل شرط صحت روزه نیست. روایت عایشه و امسلمه در این مسئله بر گزارشهای متفاوتی که به ابوهریره نسبت داده شده بود ترجیح دارد، از جمله به این دلیل که او آگاهی آن دو را تأیید کرد. هر چهار مذهب فقهی اهلسنت پذیرفتهاند که اگر فجر در حالی طلوع کند که شخص جنب است، روزهاش همچنان صحیح است.
- اگر هنگام طلوع فجر در حالت جنابت بیدار شدی، غسل کن و روزهات را ادامه بده.
- غسل را بهموقع انجام بده تا نماز فجر را در وقت مقرر بخوانی.
- هنگام اختلاف روایتها، سندهای آنها را مقایسه کن و گواهی آگاهان را با دقت بسنج.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.