Sahih al-Bukhari، حدیث 2054
روایتشده توسط Adi ibn Hatim. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Adi ibn Hatim
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي السَّفَرِ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ سَأَلْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْمِعْرَاضِ فَقَالَ " إِذَا أَصَابَ بِحَدِّهِ فَكُلْ، وَإِذَا أَصَابَ بِعَرْضِهِ فَلاَ تَأْكُلْ، فَإِنَّهُ وَقِيذٌ ". قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُرْسِلُ كَلْبِي وَأُسَمِّي، فَأَجِدُ مَعَهُ عَلَى الصَّيْدِ كَلْبًا آخَرَ لَمْ أُسَمِّ عَلَيْهِ، وَلاَ أَدْرِي أَيُّهُمَا أَخَذَ. قَالَ " لاَ تَأْكُلْ، إِنَّمَا سَمَّيْتَ عَلَى كَلْبِكَ وَلَمْ تُسَمِّ عَلَى الآخَرِ ".
ابوالولید به ما حدیث کرد، شعبه به ما حدیث کرد و گفت: عبدالله بن ابیالسفر مرا خبر داد، از شعبی، از عدی بن حاتم رضی الله عنه که گفت: از پیامبر ﷺ درباره معراض (ابزار شکار دارای لبه تیز) پرسیدم، فرمودند:
«اگر با لبه تیزش اصابت کند، بخور؛ و اگر با پهنای آن اصابت کند، مخور، زیرا که کوبیده شده و مرده است.» گفتم: ای رسول خدا! سگم را با نام بردن از الله رها میکنم، اما هنگام رسیدن به شکار، سگ دیگری را نیز همراه او میبینم که بر آن نام الله نبردهام و نمیدانم کدامیک شکار را گرفتهاند. فرمودند: «نخور، زیرا تو تنها بر سگ خودت نام الله بردی و بر دیگری نبردی.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
فقط شکارِ حلالی را بخورید که به شیوهای معتبر شکار شده و هنگام شکار نام الله بر آن برده شده باشد.
ابزار شکار با نوک یا لبهای تیز و بخشی پهن.
حیوانی که بر اثر ضربهای سخت، نه جراحتی بُرنده، کشته شده است.
بر زبان آوردن نام الله، معمولاً با گفتن «بسمالله».
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که خوردن شکار جایز است اگر با لبهٔ تیز ابزار شکار برخورد کند، اما اگر با بخش پهن آن بر اثر ضربه کشته شود، خوردنش جایز نیست. هنگام شکار با سگ، شکارچی باید هنگام رها کردن آن نام الله را بر زبان آورد. اگر معلوم شود سگ دیگری نیز کنار شکار بوده و مشخص نباشد کدام سگ آن را گرفته است، این حدیث میگوید شکار را نخورید. مذاهب فقهی دربارهٔ شرایط و استثناهای مربوط به شکار و بردن نام الله، جزئیات بیشتری را بررسی میکنند؛ این روایت بر ضرورت دقت شکارچی در تشخیص چگونگی کشته شدن شکار تأکید دارد.
- هنگام رها کردن سگ شکاری، نام الله را بر زبان آورید.
- بررسی کنید شکار چگونه کشته شده است: صرفِ ضربهٔ سخت، آن را حلال نمیکند.
- اگر نمیتوانید تشخیص دهید کدام سگ شکار را گرفته و هنگام رها کردن کدام سگ نام الله برده شده است، شکار را نخورید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.