Sahih al-Bukhari، حدیث 231
روایتشده توسط Aisha. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aisha
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مَيْمُونٍ، قَالَ سَأَلْتُ سُلَيْمَانَ بْنَ يَسَارٍ فِي الثَّوْبِ تُصِيبُهُ الْجَنَابَةُ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ كُنْتُ أَغْسِلُهُ مِنْ ثَوْبِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، ثُمَّ يَخْرُجُ إِلَى الصَّلاَةِ وَأَثَرُ الْغَسْلِ فِيهِ بُقَعُ الْمَاءِ.
موسی برای ما حدیث کرد و گفت: عبدالواحد برای ما حدیث کرد و گفت: عمرو بن میمون برای ما حدیث کرد و گفت: از سلیمان بن یسار درباره لباسی که به آن جنابت برخورد کرده بود پرسیدم. او گفت: عایشه فرمود:
«من آن را از لباس رسول الله ﷺ میشستم، سپس ایشان در حالی که آثار شستشو یعنی لکههای آب بر روی لباسشان باقی بود، به نماز میرفتند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
عایشه لباس را شست و باقی ماندن لکههای آب روی آن اشکالی نداشت.
حالتی از ناپاکی آیینی که غسل واجب را لازم میکند.
آثار آشکار آبی که لباس با آن شسته شده است.
عالمان از این روایت نتیجه میگیرند که پس از شستن لباس میتوان آن را پوشید، حتی اگر محل شستوشو هنوز دیده شود. روایت نشان میدهد که آثار آشکار آب بهخودیخود دلیلی برای شستن دوبارهٔ لباس یا بهتأخیر انداختن نماز نیست. مذاهب فقهی جداگانه دربارهٔ چگونگی زدودن منی از لباس بحث میکنند؛ این روایت در آن بحث بهعنوان دلیلی برای شستن آن ذکر میشود.
- لباسی را که نیاز به پاککردن دارد با دقت بشویید؛ آثار قابلمشاهدهٔ آب شستوشو آن را دوباره ناپاک نمیکند.
- فقط به این دلیل که پس از شستن هنوز لکههای آب روی لباس دیده میشود، نماز را بهتأخیر نیندازید.
- اگر دربارهٔ پاکی آیینی تردید دارید، از عالمی مورد اعتماد راهنمایی بخواهید و از تکرار بیمورد شستوشو بپرهیزید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.