Sahih al-Bukhari، حدیث 2426
روایتشده توسط Ubayy ibn Kab. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Ubayy ibn Kab
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ،. وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَلَمَةَ، سَمِعْتُ سُوَيْدَ بْنَ غَفَلَةَ، قَالَ لَقِيتُ أُبَىَّ بْنَ كَعْبٍ ـ رضى الله عنه ـ فَقَالَ أَخَذْتُ صُرَّةً مِائَةَ دِينَارٍ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " عَرِّفْهَا حَوْلاً". فَعَرَّفْتُهَا حَوْلَهَا فَلَمْ أَجِدْ مَنْ يَعْرِفُهَا، ثُمَّ أَتَيْتُهُ فَقَالَ " عَرِّفْهَا حَوْلاً " فَعَرَّفْتُهَا فَلَمْ أَجِدْ، ثُمَّ أَتَيْتُهُ ثَلاَثًا فَقَالَ " احْفَظْ وِعَاءَهَا وَعَدَدَهَا وَوِكَاءَهَا، فَإِنْ جَاءَ صَاحِبُهَا، وَإِلاَّ فَاسْتَمْتِعْ بِهَا ". فَاسْتَمْتَعْتُ فَلَقِيتُهُ بَعْدُ بِمَكَّةَ فَقَالَ لاَ أَدْرِي ثَلاَثَةَ أَحْوَالٍ أَوْ حَوْلاً وَاحِدًا.
آدم برای ما حدیث کرد، شعبه برای ما حدیث کرد. و محمد بن بشار برایم حدیث کرد، غندر برای ما حدیث کرد، شعبه برای ما حدیث کرد، از سلمه، شنیدم که سوید بن غفله گفت: با أُبیّ بن کعب — رضي الله عنه — دیدار کردم، او گفت:
«کیسهای حاوی صد دینار یافتم و نزد پیامبر ﷺ رفتم. ایشان فرمودند: 'یک سال آن را اعلام کن.' من یک سال آن را اعلام کردم اما کسی را نیافتم که آن را بشناسد. سپس نزد ایشان رفتم، فرمودند: 'یک سال دیگر نیز اعلام کن.' اعلام کردم اما کسی را نیافتم. سپس بار سوم نزد ایشان رفتم، فرمودند: 'ظرف آن، تعداد سکهها و بندِ گرهاش را حفظ کن. اگر صاحبش آمد، آن را به او بده؛ وگرنه از آن استفاده کن.' سپس من از آن استفاده کردم. بعدها در مکه با او ملاقات کردم و او گفت: 'نمیدانم آیا سه سال اعلام کردم یا تنها یک سال.'»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
کیف پولِ پیداشده باید اعلام شود و با دقت نگهداری گردد.
مالِ پیداشدهای که صاحبش شناختهشده نیست.
به شیوهای مناسب خبر دادن از پیدا شدن چیزی، تا صاحبش بتواند آن را شناسایی و مطالبه کند.
محفظه و بندِ کیف؛ این ویژگیها به تشخیص اینکه آیا کسی واقعاً صاحب آن است کمک میکنند.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که مالِ ارزشمندِ پیداشده را نمیتوان بیدرنگ برای خود نگه داشت: یابنده آن را اعلام میکند، نشانههای شناسایی و تعداد دقیق آن را حفظ میکند و به کسی بازمیگرداند که بتواند بهطور قانعکننده آن را مال خود معرفی کند. فقیهان مدت و شیوهٔ اعلام را با توجه به ارزش مال و شرایط بررسی میکنند؛ رهنمود کلاسیک برای اشیای ارزشمند، اعلام به مدت یک سال است. استفاده از مال پس از آنکه اعلام، صاحبش را پیدا نکرد، یابنده را از وظیفهٔ بازگرداندن آن در صورت مراجعهٔ بعدی صاحب معاف نمیکند.
- پیدا شدن مال ارزشمند را چنان اعلام کنید که صاحبش فرصت منصفانهای برای یافتن آن داشته باشد.
- ویژگیها و تعداد را با دقت ثبت کنید و مال را به کسی بازگردانید که آن را بهطور قانعکننده شناسایی کند.
- با مالِ پیداشده همچون امانت رفتار کنید، نه سودی ناگهانی برای خود.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.