Sahih al-Bukhari، حدیث 2441
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Umar
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، قَالَ أَخْبَرَنِي قَتَادَةُ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ الْمَازِنِيِّ، قَالَ بَيْنَمَا أَنَا أَمْشِي، مَعَ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ آخِذٌ بِيَدِهِ إِذْ عَرَضَ رَجُلٌ، فَقَالَ كَيْفَ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي النَّجْوَى فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ اللَّهَ يُدْنِي الْمُؤْمِنَ فَيَضَعُ عَلَيْهِ كَنَفَهُ، وَيَسْتُرُهُ فَيَقُولُ أَتَعْرِفُ ذَنْبَ كَذَا أَتَعْرِفُ ذَنْبَ كَذَا فَيَقُولُ نَعَمْ أَىْ رَبِّ. حَتَّى إِذَا قَرَّرَهُ بِذُنُوبِهِ وَرَأَى فِي نَفْسِهِ أَنَّهُ هَلَكَ قَالَ سَتَرْتُهَا عَلَيْكَ فِي الدُّنْيَا، وَأَنَا أَغْفِرُهَا لَكَ الْيَوْمَ. فَيُعْطَى كِتَابَ حَسَنَاتِهِ، وَأَمَّا الْكَافِرُ وَالْمُنَافِقُونَ فَيَقُولُ الأَشْهَادُ هَؤُلاَءِ الَّذِينَ كَذَبُوا عَلَى رَبِّهِمْ، أَلاَ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ ".
موسی بن اسماعیل برای ما حدیث کرد، همام برای ما حدیث کرد و گفت: قتاده به من خبر داد، از صفوان بن محرز مازنی که گفت: در حالی که دست ابن عمر رضی الله عنهما را گرفته بودم و با او راه میرفتم، مردی پیش آمد و پرسید:
«درباره نجوا (گفتگوی محرمانه در روز قیامت) از رسول خدا ﷺ چه شنیدهای؟» ابن عمر فرمود: «شنیدم که رسول خدا ﷺ میفرمودند: همانا الله مؤمن را به خود نزدیک میکند، سپس پردهاش را بر او میافکند و عیبهایش را میپوشاند و میفرماید: آیا فلان گناه را میشناسی؟ آیا فلان گناه را میشناسی؟ او میگوید: آری، ای پروردگار من! تا زمانی که الله او را به گناهانش اقرار دهد و او در دل خود گمان کند که هلاک شده است، آنگاه الله میفرماید: من این گناهان تو را در دنیا پوشاندم و امروز آنها را بر تو میبخشم. سپس نامه اعمال نیکش به او داده میشود. اما کافران و منافقان، شاهدان درباره آنان خواهند گفت: اینان کسانی هستند که بر پروردگارشان دروغ بستند. آگاه باشید که لعنت الله بر ستمکاران است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
خداوند در روز قیامت مؤمن را میآمرزد و از او محافظت میکند.
گفتوگویی محرمانه؛ در اینجا گفتوگوی خصوصی خداوند با مؤمن در روز قیامت.
ترجمهای از تصویر پوشاندن است: خداوند مؤمن را از دید دیگران دور نگه میدارد، در حالی که گناهانش بررسی میشوند.
گزارش اعمال شخص که در روز قیامت به او داده میشود.
عالمان کلاسیک توضیح میدهند که خداوند مؤمن را جداگانه مورد خطاب قرار میدهد، او را به اقرار به گناهانش وا میدارد و سپس او را میآمرزد. پوشیده ماندن در این گفتوگو مجوزی برای ادامه گناه نیست؛ توبه و پرهیز از ستم همچنان ضروری است. متن همچنین میان مؤمنی که آمرزیده میشود و کافران و منافقانی که دروغهایشان آشکارا برملا میشود تفاوت میگذارد.
- پس از گناه، صادقانه به سوی خداوند بازگردید و از او آمرزش بخواهید.
- خطاهای دیگران را آشکار نکنید؛ آنها را بپوشانید و در خلوت نصیحتشان کنید.
- مسئولیت اعمال خود را بپذیرید و ستمی را که به دیگری کردهاید جبران کنید.
این روایت از همان کتاب نیز درباره چگونگی پاسخگویی مؤمن در روز قیامت و برخورداری او از رحمت خداوند سخن میگوید.
40 Hadith van an-Nawawi · #42 (Sahih)این حدیث تأکید میکند که خداوند کسی را که از او آمرزش بخواهد میآمرزد و بدینترتیب امید به آمرزش در این روایت را کامل میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.