Sahih al-Bukhari، حدیث 2495
روایتشده توسط Jabir ibn Abdullah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Jabir ibn Abdullah
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ إِنَّمَا جَعَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الشُّفْعَةَ فِي كُلِّ مَا لَمْ يُقْسَمْ، فَإِذَا وَقَعَتِ الْحُدُودُ وَصُرِّفَتِ الطُّرُقُ فَلاَ شُفْعَةَ.
عبدالله بن محمد برای ما حدیث کرد، هشام برای ما حدیث کرد، معمر به ما خبر داد، از زهری، از ابوسلمه، از جابر بن عبدالله رضی الله عنهما که گفت:
«پیامبر ﷺ حق شُفعه را تنها در اموالی قرار دادند که هنوز تقسیم نشدهاند؛ پس هرگاه مرزها مشخص شد و راهها جدا گردید، دیگر شفعهای نیست.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
حق شُفعه در مالکیت مشترک تا زمانی برقرار است که ملک تقسیم نشده باشد.
حق تقدمِ شریک برای خرید سهمی که به فروش گذاشته شده است.
تعیین مرز قطعات جداگانه و راههای دسترسی اختصاصیافته به آنها.
فقیهان کلاسیک از این روایت چنین برداشت کردهاند که حق شُفعه عمدتاً تا زمانی برقرار است که ملک بهصورت تقسیمنشده مشترک باشد. پس از تعیین مرز قطعات و اختصاص راههای دسترسی، بنا بر مفاد روایت، این حق از میان میرود. مذاهب فقهی دربارهٔ شرایط بیشتر و جزئیات اجرای آن، از جمله اینکه چه کسی میتواند از حق شُفعه استفاده کند، دیدگاههای متفاوتی دارند.
- در مالکیت مشترک، از پیش و بهصورت کتبی دربارهٔ مرزها، راههای دسترسی و سهمها توافق کنید.
- فروشِ احتمالی را بهموقع با شرکا در میان بگذارید و در صورت بروز اختلاف با فقیهی آگاه مشورت کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.