Sahih al-Bukhari، حدیث 2496
روایتشده توسط Jabir ibn Abdullah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Jabir ibn Abdullah
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَضَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِالشُّفْعَةِ فِي كُلِّ مَا لَمْ يُقْسَمْ، فَإِذَا وَقَعَتِ الْحُدُودُ وَصُرِّفَتِ الطُّرُقُ فَلاَ شُفْعَةَ.
مُسَدَّد برای ما حدیث کرد، عبدالواحد برای ما حدیث کرد، مَعْمَر از زُهری، او از ابوسلمه، و او از جابر بن عبدالله رضی الله عنهما روایت کرد که گفت: پیامبر ﷺ در هر مالِ تقسیمنشدهای حکم به شُفعه دادند؛ اما چون مرزها تعیین شد و راهها جدا گردید، دیگر شفعهای نیست.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
در مالکیت مشترکِ تقسیمنشده، حق شُفعه برقرار است؛ اما پس از تعیین حدود، این حق از بین میرود.
حق تقدم شریک برای خرید سهمی که شریک دیگر آن را میفروشد.
مالکیت مشترکی که هنوز بخشهای جداگانه آن به مالکان اختصاص داده نشده است.
مشخص کردن سهمهای مالکیت و تعیین دسترسی یا مسیرهای رسیدن به آنها.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت کردهاند که حق شُفعه برای پیشگیری از زیان و اختلاف میان شرکا تا زمانی در نظر گرفته شده که ملک تقسیمنشده باشد. بر اساس متن، همین که بخشها مشخص و راههای دسترسی تعیین شوند، این حق از بین میرود. مذاهب فقهی درباره کاربرد دقیق و دامنه شُفعه بحث کردهاند؛ این روایت دلیلی مهم برای تمایز میان مالکیت تقسیمنشده و مالکیتِ دارای حدود مشخص است.
- در مالکیت مشترک، سهمها و راههای دسترسی هر مالک را بهصورت کتبی مشخص کنید.
- فروش یک سهم را بهموقع با شرکا در میان بگذارید و حق تقدم معتبر آنان را رعایت کنید.
- در صورت بروز اختلاف مشخص، درباره قواعد قابل اجرا از حقوقدان یا عالم متخصص راهنمایی بگیرید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.