Sahih al-Bukhari، حدیث 2507
روایتشده توسط Rafi ibn Khadij. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Rafi ibn Khadij
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ، عَنْ جَدِّهِ، رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِذِي الْحُلَيْفَةِ مِنْ تِهَامَةَ، فَأَصَبْنَا غَنَمًا وَإِبِلاً، فَعَجِلَ الْقَوْمُ، فَأَغْلَوْا بِهَا الْقُدُورَ، فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ بِهَا فَأُكْفِئَتْ، ثُمَّ عَدَلَ عَشْرًا مِنَ الْغَنَمِ بِجَزُورٍ، ثُمَّ إِنَّ بَعِيرًا نَدَّ وَلَيْسَ فِي الْقَوْمِ إِلاَّ خَيْلٌ يَسِيرَةٌ فَرَمَاهُ رَجُلٌ فَحَبَسَهُ بِسَهْمٍ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ لِهَذِهِ الْبَهَائِمِ أَوَابِدَ كَأَوَابِدِ الْوَحْشِ، فَمَا غَلَبَكُمْ مِنْهَا فَاصْنَعُوا بِهِ هَكَذَا ". قَالَ قَالَ جَدِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَرْجُو ـ أَوْ نَخَافُ ـ أَنْ نَلْقَى الْعَدُوَّ غَدًا وَلَيْسَ مَعَنَا مُدًى، فَنَذْبَحُ بِالْقَصَبِ فَقَالَ " اعْجَلْ أَوْ أَرْنِي، مَا أَنْهَرَ الدَّمَ وَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ فَكُلُوا، لَيْسَ السِّنَّ وَالظُّفُرَ، وَسَأُحَدِّثُكُمْ عَنْ ذَلِكَ، أَمَّا السِّنُّ فَعَظْمٌ، وَأَمَّا الظُّفُرُ فَمُدَى الْحَبَشَةِ ".
محمد به ما حدیث کرد، وکیع از سفیان خبر داد، او از پدرش، او از عبایه بن رفاعه، و او از جدش رافع بن خدیج رضی الله عنه روایت کرد که گفت: ما همراه پیامبر ﷺ در ذوالحلیفه از منطقه تهامه بودیم که مقداری گوسفند و شتر به دست آوردیم. مردم شتاب کردند و دیگها را بار گذاشتند. سپس رسول خدا ﷺ آمدند و دستور دادند دیگها را واژگون کنند. آنگاه غنایم را تقسیم نمودند و هر شتر را معادل ده گوسفند قرار دادند. ناگهان شتری فرار کرد و مردم جز چند اسب اندک نداشتند، پس نگران شدند. مردی با پرتاب تیری شتر را متوقف ساخت. رسول خدا ﷺ فرمودند:
«همانا این چهارپایان نیز مانند حیوانات وحشی سرکش میشوند؛ پس هر کدام که بر شما چیره شد و فرار کرد، با آن چنین کنید.» جدم عرض کرد: «ای رسول خدا! ما بیم آن داریم که فردا با دشمن مواجه شویم و کاردی همراه نداریم؛ آیا میتوانیم با نی (قمیش) ذبح کنیم؟» ایشان فرمودند: «شتاب کن یا به من نشان بده؛ هر چیزی که خون را جاری سازد و نام الله بر آن برده شود، بخورید. اما از دندان و ناخن استفاده نکنید. و من دلیل آن را به شما میگویم: دندان استخوان است و ناخن ابزار ذبح حبشیان است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
Bij noodslacht volstaan een scherp voorwerp en het noemen van Allah.
De metgezellen hadden buitgemaakte dieren geslacht en het vlees al in kookpotten gedaan voordat de verdeling was afgerond. Ook vroegen zij hoe zij dieren konden slachten als zij bij een ontmoeting met de vijand geen messen hadden.
Bezittingen die na een gevecht op de vijand zijn veroverd en volgens de regels worden verdeeld.
Ontsnapte of op hol geslagen; het dier was niet meer onder controle.
Een geschikt scherp voorwerp waarmee bij het slachten het bloed uit het dier kan wegstromen.
Geleerden leiden af dat een dier dat ontsnapt en niet veilig te vangen is, met een geschikt projectiel kan worden gedood, zoals wild. Voor rituele slacht is een scherp middel vereist en wordt Allahs naam genoemd; tanden en nagels zijn uitgesloten. De hadith leert ook dat de verdeling van oorlogsbuit ordelijk moet gebeuren voordat men die buit naar eigen inzicht gebruikt. De wetscholen bespreken nadere voorwaarden voor de slacht, waaronder de plaats van de snede en de situatie waarin men geen gebruikelijk slachtmes heeft.
- Wacht met het gebruiken van gezamenlijke buit totdat de verantwoordelijke verdeling is geregeld.
- Zorg bij noodslacht voor een scherp, geschikt middel en noem Allahs naam.
- Als een dier ontsnapt en niet veilig te vangen is, handel dan snel en voorkom onnodig lijden.
Deze overlevering van Rafi ibn Khadij beschrijft dezelfde gebeurtenis en bevestigt de regels over ontsnapte dieren en slachten met een scherp middel.
Sahih al-Bukhari · #2508 (Sahih)Deze overlevering behandelt eveneens het slachten van dieren en vult de praktische context van de regels rond vlees aan.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.