Sahih al-Bukhari، حدیث 3018
روایتشده توسط Anas ibn Malik. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا پیامبر ﷺ
- 1مُعَلَّى بْنُ أَسَدٍآن را به البخاري روایت کرد
- 2وُهَيْبٌ
- 3أَيُّوبَ
- 4أَبِي قِلاَبَةَ
- 5أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ أَسَدٍ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَهْطًا، مِنْ عُكْلٍ ثَمَانِيَةً قَدِمُوا عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَاجْتَوَوُا الْمَدِينَةَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، ابْغِنَا رِسْلاً. قَالَ " مَا أَجِدُ لَكُمْ إِلاَّ أَنْ تَلْحَقُوا بِالذَّوْدِ ". فَانْطَلَقُوا فَشَرِبُوا مِنْ أَبْوَالِهَا وَأَلْبَانِهَا حَتَّى صَحُّوا وَسَمِنُوا، وَقَتَلُوا الرَّاعِيَ، وَاسْتَاقُوا الذَّوْدَ، وَكَفَرُوا بَعْدَ إِسْلاَمِهِمْ، فَأَتَى الصَّرِيخُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم، فَبَعَثَ الطَّلَبَ، فَمَا تَرَجَّلَ النَّهَارُ حَتَّى أُتِيَ بِهِمْ، فَقَطَّعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ، ثُمَّ أَمَرَ بِمَسَامِيرَ فَأُحْمِيَتْ فَكَحَلَهُمْ بِهَا، وَطَرَحَهُمْ بِالْحَرَّةِ، يَسْتَسْقُونَ فَمَا يُسْقَوْنَ حَتَّى مَاتُوا. قَالَ أَبُو قِلاَبَةَ قَتَلُوا وَسَرَقُوا وَحَارَبُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ صلى الله عليه وسلم وَسَعَوْا فِي الأَرْضِ فَسَادًا.
معلی بن اسد به ما حدیث کرد، وهیب به ما حدیث کرد، از ایوب، از ابوقلابه، از انس بن مالک رضی الله عنه که گروهی هشت نفره از قبیله عُکل نزد پیامبر ﷺ آمدند، اما هوای مدینه را ناسازگار یافتند. پس گفتند:
«ای رسول خدا! برای ما شیری تهیه کن.» ایشان فرمودند: «جز این نمییابم که به شتران صدقه بپیوندید.» آنان رفتند و از ادرار و شیر آن شتران نوشیدند تا اینکه سالم و فربه شدند. سپس چوپان را کشتند، شتران را راندند و پس از اسلام آوردن کافر شدند. آنگاه فریادرسخواهی نزد پیامبر ﷺ آمد، ایشان کسانی را در پی آنان فرستادند و پیش از آنکه روز بالا بیاید، آنان را آوردند. دستها و پاهایشان را قطع کرد، سپس دستور داد میخهایی را گداختند و با آن چشمانشان را داغ کردند و آنان را در حرّه (زمین سنگلاخ مدینه) رها ساختند؛ آب میطلبیدند ولی به آنان آب داده نشد تا اینکه مردند. ابوقلابه گفت: «آنان کشتند، دزدیدند، با خدا و رسولش ﷺ جنگیدند و در زمین فساد برانگیختند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
این حدیث مجازات قتل، راهزنی و ایجاد وحشت خشونتآمیز را بیان میکند.
هشت مرد از قبیلهٔ عُکُل نتوانستند با مدینه سازگار شوند. پس از آنکه به توصیهٔ پیامبر ﷺ نزد گلهٔ شتران اقامت کردند، چوپان را کشتند و شتران را به سرقت بردند. روایت میگوید که آنان دستگیر شدند و مجازات شدند.
خشونت مسلحانه و ایجاد وحشتی که مردم را تهدید میکند و امنیت عمومی را به خطر میاندازد.
منطقهای سنگلاخی در نزدیکی مدینه.
مجازاتهای معین در فقه اسلامی؛ اجرای آنها در صلاحیت مراجع قضایی ذیصلاح است.
عالمان کلاسیک این واقعه را با احکام مربوط به حرابه و گناه بزرگ قتل و راهزنی مرتبط میدانند. ابوقلابه جرایم را قتل، دزدی، جنگ با خدا و پیامبرش ﷺ و ایجاد فساد برمیشمارد. عالمان همچنین دربارهٔ برخورد شدید در این واقعه، در پیوند با روایتهای دیگر دربارهٔ مجازات و ممنوعیت مُثلهکردن بحث کردهاند. این حدیث به افراد اجازه نمیدهد که خودسرانه مجازات اجرا کنند؛ دادرسی و اجرای مجازات بر عهدهٔ مراجع ذیصلاح است.
- خشونت شدید و راهزنی را بیدرنگ به مراجع ذیصلاح گزارش کنید؛ هرگز خودسرانه دست به اقدام نزنید.
- حفاظت از چوپانان، مسافران و دیگر افراد آسیبپذیر، مسئولیتی واقعی برای جامعه است.
- برخورد عادلانه با جرایم مستلزم احراز دقیق واقعیتها و دادرسی توسط مراجع ذیصلاح است.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.