Sahih al-Bukhari، حدیث 3086
روایتشده توسط Anas ibn Malik. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Anas ibn Malik
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه أَنَّهُ أَقْبَلَ هُوَ وَأَبُو طَلْحَةَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَمَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم صَفِيَّةُ مُرْدِفَهَا عَلَى رَاحِلَتِهِ، فَلَمَّا كَانُوا بِبَعْضِ الطَّرِيقِ عَثَرَتِ النَّاقَةُ، فَصُرِعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَالْمَرْأَةُ، وَإِنَّ أَبَا طَلْحَةَ ـ قَالَ أَحْسِبُ قَالَ ـ اقْتَحَمَ عَنْ بَعِيرِهِ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ جَعَلَنِي اللَّهُ فِدَاءَكَ، هَلْ أَصَابَكَ مِنْ شَىْءٍ قَالَ " لاَ، وَلَكِنْ عَلَيْكَ بِالْمَرْأَةِ ". فَأَلْقَى أَبُو طَلْحَةَ ثَوْبَهُ عَلَى وَجْهِهِ، فَقَصَدَ قَصْدَهَا فَأَلْقَى ثَوْبَهُ عَلَيْهَا، فَقَامَتِ الْمَرْأَةُ، فَشَدَّ لَهُمَا عَلَى رَاحِلَتِهِمَا فَرَكِبَا، فَسَارُوا حَتَّى إِذَا كَانُوا بِظَهْرِ الْمَدِينَةِ ـ أَوْ قَالَ أَشْرَفُوا عَلَى الْمَدِينَةِ ـ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " آيِبُونَ تَائِبُونَ عَابِدُونَ لِرَبِّنَا حَامِدُونَ ". فَلَمْ يَزَلْ يَقُولُهَا حَتَّى دَخَلَ الْمَدِينَةَ.
علی برای ما حدیث کرد، بشر بن مفضل برای ما حدیث کرد، یحیی بن ابی اسحاق از انس بن مالک رضی الله عنه روایت کرد که او و ابوطَلحه همراه با پیامبر ﷺ بازگشتند و صفیه نیز همراه پیامبر ﷺ بود که بر مرکب ایشان سوار شده و پشت سرشان نشسته بود. هنگامی که در بخشی از مسیر بودند، شتر لغزید و پیامبر ﷺ و آن زن هر دو به زمین افتادند. ابوطَلحه — راوی میگوید گمان میکنم گفت — به سرعت از شتر خود پایین پرید و نزد رسول خدا ﷺ آمد و عرض کرد:
«ای پیامبر خدا، جانم فدایت باد! آیا آسیبی به شما رسید؟» ایشان فرمودند: «خیر، اما به فکر آن زن باش.» سپس ابوطَلحه لباسش را بر چهره خود انداخت و به سوی او رفت و لباسش را بر او افکند. آنگاه آن زن برخاست. ابوطَلحه مرکب آنان را مرتب کرد و هر دو سوار شدند. به راه ادامه دادند تا زمانی که به بلندیهای مدینه رسیدند — یا فرمود: مدینه را از بالا دیدند — پیامبر ﷺ فرمودند: «بازگشتکنندگان، توبهکنندگان، عبادتکنندگان و ستایشگران پروردگارمان هستیم.» و پیوسته این جمله را تکرار میکردند تا وارد مدینه شدند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ابوطلحه پس از افتادن صفیه از او مراقبت کرد و پیامبر ﷺ هنگام بازگشت خدا را ستایش کرد.
صفیه پشت سر پیامبر ﷺ بر مرکب ایشان نشسته بود.
«بازمیگردیم، در حالی که توبهکنانیم»: عبارتی که مسافران با آن بازگشت خود را همراه با عبادت و توبه به سوی خدا بیان میکنند.
دانشمندان از این روایت چنین برداشت کردهاند که مسافر میتواند در صورت مناسب و ایمن بودن، همسرش را بر همان مرکب سوار کند. شتاب ابوطلحه برای کمک و پوشاندن صفیه، نشاندهنده مراقبت، ادب و توجه به عفاف است. سخنان پیامبر ﷺ هنگام بازگشت تأکید میکند که سفر با توبه، عبادت و سپاسگزاری از خدا همراه است. این روایت بهتنهایی حکم جامعی برای همه موقعیتهای مربوط به سفر یا تعامل میان مردان و زنان ارائه نمیدهد.
- پس از افتادن کسی، ابتدا بررسی کنید که آیا دیگران آسیب دیدهاند و بیدرنگ به آنان کمک کنید.
- هنگامی که کسی آسیبپذیر یا مجروح است، حرمت و حریم خصوصی او را حفظ کنید.
- هنگام بازگشت به خانه، برای توبه، عبادت و سپاسگزاری از خدا جا باز کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.