Sahih al-Bukhari، حدیث 3154
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا ابْنِ عُمَرَ
- 1مُسَدَّدٌآن را به البخاري روایت کرد
- 2حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ
- 3أَيُّوبَ
- 4نَافِعٍ
- 5ابْنِ عُمَرَ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كُنَّا نُصِيبُ فِي مَغَازِينَا الْعَسَلَ وَالْعِنَبَ فَنَأْكُلُهُ وَلاَ نَرْفَعُهُ.
مُسَدَّد برای ما حدیث کرد، حَمّاد بن زید برای ما حدیث کرد، از ایّوب، از نافِع، از ابن عُمر رضی الله عنهما که فرمود:
«در جنگهایمان به عسل و انگور دست مییافتیم، سپس آنها را میخوردیم و ذخیره نمیکردیم.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
یاران پیامبر ﷺ عسل و انگورِ بهدستآمده در لشکرکشی را خوردند و آن را ذخیره نکردند.
اردوهای نظامیای که صحابه در آنها شرکت میکردند.
عسل و انگورِ بهدستآمده را جداگانه برای ذخیره نگهداشتن.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت کردهاند که خوردنیهایی مانند عسل و انگور که در جریان لشکرکشی بهدست میآیند، میتوانند همانجا خورده شوند و لازم نیست ابتدا بهعنوان غنیمت ذخیره شوند. آنان این حکم را در چارچوب قواعد غنیمت و خمس قرار میدهند: این اجازهٔ عملی مربوط به مصرف در محل است و به این معنا نیست که باقی غنیمت را بتوان آزادانه میان شرکتکنندگان تقسیم کرد.
- در مورد منابع مشترک، میان استفادهٔ فوری و آنچه باید طبق مقررات تقسیم یا نگهداری شود، روشن و دقیق تمایز بگذارید.
- بدون آگاهی از توافقهای مربوط، غنیمت یا دیگر اموال مشترک را برای استفادهٔ شخصی برندارید.
این روایت از ابن عمر نیز به خوردن خوراکیهای بهدستآمده در جریان لشکرکشی میپردازد و به قرار دادن این رفتار در بافت آن کمک میکند.
Sahih al-Bukhari · #3153 (Sahih)این روایت استفاده از خوراکیها در جریان لشکرکشی را توصیف میکند و با تمایز میان خوردن فوری و ذخیرهکردن غنیمت همخوان است.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.