Sahih al-Bukhari، حدیث 3475
روایتشده توسط Aisha. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا عَائِشَةَ
- 1قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍآن را به البخاري روایت کرد
- 2لَيْثٌ
- 3ابْنِ شِهَابٍ
- 4عُرْوَةَ
- 5عَائِشَةَ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها أَنَّ قُرَيْشًا، أَهَمَّهُمْ شَأْنُ الْمَرْأَةِ الْمَخْزُومِيَّةِ الَّتِي سَرَقَتْ، فَقَالَ وَمَنْ يُكَلِّمُ فِيهَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا وَمَنْ يَجْتَرِئُ عَلَيْهِ إِلاَّ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ، حِبُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَكَلَّمَهُ أُسَامَةُ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَتَشْفَعُ فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ ". ثُمَّ قَامَ فَاخْتَطَبَ، ثُمَّ قَالَ " إِنَّمَا أَهْلَكَ الَّذِينَ قَبْلَكُمْ أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ، وَإِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الضَّعِيفُ أَقَامُوا عَلَيْهِ الْحَدَّ، وَايْمُ اللَّهِ، لَوْ أَنَّ فَاطِمَةَ ابْنَةَ مُحَمَّدٍ سَرَقَتْ لَقَطَعْتُ يَدَهَا ".
قتیبه بن سعید برای ما حدیث کرد، لیث از ابن شهاب، از عروه، و از عایشه رضی الله عنها روایت نمود که قریشیان نسبت به سرنوشت آن زن مخزومی که دزدی کرده بود، بسیار نگران شدند. گفتند:
«چه کسی جرأت دارد درباره او با رسول خدا ﷺ سخن بگوید؟» پاسخ دادند: «هیچکس جز اسامة بن زید، محبوب رسول خدا ﷺ، چنین جسارتی ندارد.» پس اسامة با ایشان صحبت کرد. رسول خدا ﷺ فرمودند: «آیا در یکی از حدود الهی شفاعت میکنی؟» سپس برخاستند و خطبه خواندند و فرمودند: «تنها چیزی که پیشینیان شما را هلاک ساخت این بود که اگر فردی بزرگزاده در میان آنان دزدی میکرد، او را رها میساختند، و اگر فردی ضعیف دزدی میکرد، حد را بر او جاری میکردند. قسم به خدا، اگر فاطمه دختر محمد نیز دزدی میکرد، دستش را قطع میکردم.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
حق نباید به تبار یا جایگاه اجتماعی افراد وابسته باشد.
قریش برای زنی از قبیلهٔ مخزوم که مرتکب دزدی شده بود، درخواست شفاعت کردند. اسامه بن زید دربارهٔ این موضوع با پیامبر ﷺ سخن گفت.
درخواست کردن به نمایندگی از کسی تا با پروندهٔ او مساعدتر برخورد شود.
در فقه اسلامی، مجازاتهایی که برای برخی جرایم بهطور شرعی تعیین شدهاند.
کسی که در جامعه اعتبار یا جایگاه بالایی دارد.
عالمان کلاسیک از این روایت نتیجه میگیرند که نباید عدالت را بر پایهٔ تبار، ثروت یا جایگاه اجتماعی بهصورت گزینشی اجرا کرد. این هشدار متوجه جانبداری و جلوگیری از رسیدگی به پرونده پس از آن است که بهطور قانونی به مرجع صلاحیتدار ارجاع شده باشد. حدیث همچنین تأکید میکند که شفاعت نباید وسیلهای برای معاف کردن فردی برخوردار از امتیاز از یک حکم شرعیِ ثابتشده باشد. اجرای حدود در صلاحیت مرجع مسئول است و شرایط حقوقی دارد؛ این سخن اجازهٔ اقدام خودسرانه نیست.
- قواعد را بدون توجه به جایگاه افراد یا پیوندهای خانوادگی، یکسان اجرا کنید.
- شکایتها را از راه روندهای منصفانه و مراجع صلاحیتدار پیگیری کنید؛ خودسرانه وارد عمل نشوید.
- اگر برای کسی میانجیگری میکنید، خواهان عدالت باشید، نه برخورد ویژه.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.