Sahih al-Bukhari، حدیث 3646
روایتشده توسط Abu Huraira. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا پیامبر ﷺ
- 1عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَآن را به البخاري روایت کرد
- 2مَالِكٍ
- 3زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ
- 4أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ
- 5أَبِي هُرَيْرَةَ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْخَيْلُ لِثَلاَثَةٍ لِرَجُلٍ أَجْرٌ، وَلِرَجُلٍ سِتْرٌ وَعَلَى رَجُلٍ وِزْرٌ. فَأَمَّا الَّذِي لَهُ أَجْرٌ، فَرَجُلٌ رَبَطَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ، فَأَطَالَ لَهَا فِي مَرْجٍ أَوْ رَوْضَةٍ، وَمَا أَصَابَتْ فِي طِيَلِهَا مِنَ الْمَرْجِ أَوِ الرَّوْضَةِ كَانَتْ لَهُ حَسَنَاتٍ، وَلَوْ أَنَّهَا قَطَعَتْ طِيَلَهَا، فَاسْتَنَّتْ شَرَفًا أَوْ شَرَفَيْنِ، كَانَتْ أَرْوَاثُهَا حَسَنَاتٍ لَهُ، وَلَوْ أَنَّهَا مَرَّتْ بِنَهْرٍ فَشَرِبَتْ، وَلَمْ يُرِدْ أَنْ يَسْقِيَهَا، كَانَ ذَلِكَ لَهُ حَسَنَاتٍ، وَرَجُلٌ رَبَطَهَا تَغَنِّيًا وَسِتْرًا وَتَعَفُّفًا، لَمْ يَنْسَ حَقَّ اللَّهِ فِي رِقَابِهَا وَظُهُورِهَا، فَهِيَ لَهُ كَذَلِكَ سِتْرٌ. وَرَجُلٌ رَبَطَهَا فَخْرًا وَرِيَاءً، وَنِوَاءً لأَهْلِ الإِسْلاَمِ فَهْىَ وِزْرٌ. وَسُئِلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْحُمُرِ فَقَالَ " مَا أُنْزِلَ عَلَىَّ فِيهَا إِلاَّ هَذِهِ الآيَةُ الْجَامِعَةُ الْفَاذَّةُ {فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ * وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ}
عبدالله بن مسلمه از مالک، او از زید بن اسلم، او از ابوصالح سمان، و او از ابیهریره رضی الله عنه روایت کرده است که پیامبر ﷺ فرمودند:
«اسب برای سه گروه است: برای مردی پاداش دارد، برای مردی پوشش و وسیله حفظ آبرو است، و بر مردی بار گناه میباشد. اما کسی که اسبش برایش پاداش دارد، آن مردی است که اسب را در راه خدا نگه میدارد و طناب بلندی برای او در چراگاه یا باغ رها میکند؛ هر چه اسب در محدوده طنابش از چراگاه یا باغ بخورد، برای صاحبش حسنات نوشته میشود. حتی اگر طنابش را بگسلد و از یک یا دو تپه بالا رود، سرگینش نیز برای او حسنات محسوب میگردد. و اگر از کنار رودخانهای بگذرد و آب بنوشد، هرچند صاحبش قصد آب دادن به او نداشته باشد، باز هم برای او حسنات خواهد بود. و مردی که اسب را برای کسب روزی حلال، حفظ آبرو و خویشتنداری نگه میدارد و حق خدا را در گردن و پشت اسبش فراموش نمیکند، آن اسب برایش پوشش و محافظ است. اما مردی که اسب را از روی تکبر، ریا و دشمنی با مسلمانان نگه میدارد، آن اسب برایش بار گناه است.» از پیامبر ﷺ درباره الاغها پرسیده شد، فرمودند: «در مورد آنها جز این آیه جامع و رسا بر من نازل نشده است: {پس هر کس هموزن ذرهای نیکی کند، آن را ببیند * و هر کس هموزن ذرهای بدی کند، آن را ببیند}.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
نیت و نحوه استفاده تعیین میکند که دارایی سبب پاداش، محافظت یا گناه شود.
در خدمت خدا و با نیتی خالص؛ در اینجا اسب برای کاربردی مجاز در راه او نگهداری میشود.
وسیلهای برای کسب روزی و خویشتنداری که به فرد کمک میکند از درآمدهای حرام دوری کند.
وظایفی که بر عهده صاحب دارایی است، از جمله صدقه واجب، هرگاه صدقه بر او واجب باشد.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت میکنند که ارزش اخلاقی دارایی هم به نیت و هم به نحوه استفاده از آن بستگی دارد. کسی که حیوانی را برای کاری نیک نگهداری میکند، حتی برای آب و غذایی که حیوان خود مییابد نیز پاداش میگیرد. کسی که از دارایی خود برای فخرفروشی، خودنمایی یا دشمنی استفاده کند، مرتکب گناه میشود. اشاره به آیهای جامع درباره کوچکترین کار نیک و بد تأکید میکند که هیچچیز از حسابرسی خداوند پنهان نمیماند.
- هنگام ارزیابی دارایی و کار خود مرتب بررسی کنید که نیتتان خالص باشد و رفتارتان همچنان مجاز بماند.
- از حیوانات بهخوبی نگهداری کنید و وظایف مربوط به مالکیت آنها را جدی بگیرید.
- اجازه ندهید فخرفروشی یا دشمنی راهنمای شما باشد؛ حتی کارهای کوچک نیز در حسابرسی به شمار میآیند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.