Sahih al-Bukhari، حدیث 4018
روایتشده توسط Anas ibn Malik. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Anas ibn Malik
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُلَيْحٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، قَالَ ابْنُ شِهَابٍ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّ رِجَالاً، مِنَ الأَنْصَارِ اسْتَأْذَنُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا ائْذَنْ لَنَا فَلْنَتْرُكْ لاِبْنِ أُخْتِنَا عَبَّاسٍ فِدَاءَهُ. قَالَ " وَاللَّهِ لاَ تَذَرُونَ مِنْهُ دِرْهَمًا ".
ابراهیم بن منذر برایم حدیث کرد، محمد بن فلیح از موسی بن عقبه برایمان حدیث کرد، ابن شهاب گفت: انس بن مالک برایمان حدیث کرد که مردانی از انصار از رسول الله ﷺ اجازه خواستند و گفتند:
«به ما اجازه بده تا فدیه (مبلغ آزادی) پسر خواهرمان عباس را ببخشیم.» ایشان فرمودند: «به خدا سوگند! حتی یک درهم از آن را نیز نخواهید بخشید.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ به انصار اجازه نداد که از دریافت فدیهٔ عباس صرفنظر کنند.
ساکنان مدینه که از پیامبر ﷺ و مسلمانان نخستین حمایت کردند.
در این بافت، مبلغی که برای آزاد کردن اسیر جنگی مطالبه میشد.
پسرعمو یا پسرخاله از سوی مادر؛ عباس خویشاوند انصاریانی بود که اجازه خواستند.
مفسران کلاسیک این ماجرا را به برخورد با اسیران جنگی پس از بدر و تعیین فدیهٔ عباس پیوند میدهند. سخنان پیامبر ﷺ نشان میدهد که انصار نمیتوانستند خودسرانه از این مبلغ صرفنظر کنند؛ پیوند خویشاوندی به آنان اختیار تصمیمگیری دربارهٔ فدیهٔ واجب را نمیداد. دانشمندان در این زمینه دربارهٔ اختیار رهبر در تصمیمگیری دربارهٔ اسیران جنگی و فدیهٔ آنان بحث کردهاند. این روایت بهتنهایی قاعدهای کلی مقرر نمیکند که فدیه هرگز قابل بخشش نیست.
- دربارهٔ پول یا حقوق دیگران، بدون اختیار یا اجازه تصمیم نگیرید.
- اجازه ندهید پیوندهای خانوادگی شما را به تغییر یکجانبهٔ توافقها یا رویههای عادلانه وادار کند.
- مسائل مربوط به اسیران را با دقت بررسی کنید و تصمیمگیری دربارهٔ آنها را به رهبران دارای صلاحیت بسپارید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.