Sahih al-Bukhari، حدیث 4147
روایتشده توسط Zayd ibn Khalid. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Zayd ibn Khalid
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، قَالَ حَدَّثَنِي صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ الْحُدَيْبِيَةِ، فَأَصَابَنَا مَطَرٌ ذَاتَ لَيْلَةٍ، فَصَلَّى لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الصُّبْحَ، ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا فَقَالَ " أَتَدْرُونَ مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ ". قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. فَقَالَ " قَالَ اللَّهُ أَصْبَحَ مِنْ عِبَادِي مُؤْمِنٌ بِي وَكَافِرٌ بِي، فَأَمَّا مَنْ قَالَ مُطِرْنَا بِرَحْمَةِ اللَّهِ وَبِرِزْقِ اللَّهِ وَبِفَضْلِ اللَّهِ. فَهْوَ مُؤْمِنٌ بِي، كَافِرٌ بِالْكَوْكَبِ. وَأَمَّا مَنْ قَالَ مُطِرْنَا بِنَجْمِ كَذَا. فَهْوَ مُؤْمِنٌ بِالْكَوْكَبِ، كَافِرٌ بِي ".
خالد بن مخلد به ما حدیث کرد، سلیمان بن بلال به ما حدیث کرد و گفت: صالح بن کیسان برایم حدیث کرد، از عبیدالله بن عبدالله، از زید بن خالد رضی الله عنه که گفت: در سال حدیبیه همراه رسول الله ﷺ خارج شدیم. شبی باران بارید و رسول الله ﷺ نماز صبح را با ما خواند، سپس رو به ما کرد و فرمود:
«آیا میدانید پروردگارتان چه فرموده است؟» گفتیم: الله و رسولش داناترند. پس فرمود: «الله تعالی فرمود: بندگان من صبح کردند در حالی که برخی به من ایمان دارند و برخی کافرند. هر کس بگوید: به رحمت الله و روزی الله و فضل الله باران بر ما بارید، او به من ایمان دارد و به ستاره کافر است. و هر کس بگوید: به خاطر فلان ستاره باران بر ما بارید، او به ستاره ایمان دارد و به من کافر است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
الله را بخشندهٔ باران بدانید و آن را به ستارگان نسبت ندهید.
مکانی که پیامبر ﷺ و یارانش در سالی شناختهشده به آنجا رفتند.
ستارهای که مردم باران را به آن نسبت میدادند؛ حدیث این باور را رد میکند که ستاره بهطور مستقل باران میآورد.
عالمان کلاسیک توضیح میدهند که نسبتدادن باران به الله، بهعنوان آفریننده و بخشندهٔ روزیها، نگرش ایمانی درست است. کسی که ستارهای را صرفاً برای اشاره به زمان یا پیوندی معمول نام میبرد، بیآنکه برای آن قدرتی مستقل قائل شود، همان سخن اعتقادیِ کسی را نمیگوید که ستاره را علت پدیدآورنده میداند. اما کسی که برای ستاره قدرت مستقل قائل شود، توحید را نقض میکند. ازاینرو، مذاهب فقهی بر پرهیز از سخنانی تأکید دارند که قدرت الهی را به اجرام آسمانی نسبت میدهد.
- برای باران و دیگر نعمتهای روزی، آشکارا الله را شکر کنید.
- از سخنانی بپرهیزید که ستارگان یا دیگر آفریدگان را علتهای مستقل معرفی میکنند.
- هنگام سخنگفتن از وضعیت هوا، میان شرایط آشکار و قدرت نهایی الله تفاوت بگذارید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.