Sahih al-Bukhari، حدیث 4505
روایتشده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Abbas
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا رَوْحٌ، حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، عَنْ عَطَاءٍ، سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ، يَقْرَأُ {وَعَلَى الَّذِينَ يُطَوَّقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ }. قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ لَيْسَتْ بِمَنْسُوخَةٍ، هُوَ الشَّيْخُ الْكَبِيرُ وَالْمَرْأَةُ الْكَبِيرَةُ لاَ يَسْتَطِيعَانِ أَنْ يَصُومَا، فَلْيُطْعِمَانِ مَكَانَ كُلِّ يَوْمٍ مِسْكِينًا.
اسحاق برایم حدیث کرد، روح به ما خبر داد، زکریا بن اسحاق برایمان حدیث کرد، عمرو بن دینار برایمان حدیث کرد، از عطاء که شنید ابن عباس این آیه را میخواند: {و بر کسانی که توانایی روزه ندارند، واجب است فدیهای بپردازند و آن خوراک دادن به یک مسکین است}. ابن عباس فرمود:
«این آیه منسوخ نشده است؛ بلکه مربوط به مردان و زنان سالخوردهای است که توانایی روزه گرفتن ندارند، پس باید به جای هر روز یک مسکین را طعام دهند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
سالمندانی که توان روزهگرفتن ندارند، برای هر روز یک نیازمند را غذا میدهند.
جبرانی جایگزین؛ در اینجا غذا دادن به یک نیازمند در برابر هر روز روزهٔ فوتشده است.
این حکم همچنان معتبر است و با وحیِ بعدی نسخ نشده است.
ابنعباس توضیح میدهد که آیهٔ مربوط به فدیه همچنان دربارهٔ مردان و زنان سالمندی که توان روزهگرفتن ندارند، کاربرد دارد. عالمان کلاسیک این حکم را استثنایی بر وجوب روزه میدانند: کسی که بهطور پایدار توان روزهگرفتن ندارد، برای هر روز یک نیازمند را غذا میدهد. مذاهب فقهی دربارهٔ مقدار غذا و شیوهٔ پرداخت تفاوتهایی دارند؛ برای بیماری موقت، معمولاً روزهای ازدسترفته بعداً قضا میشوند.
- کسی که بهدلیل سالمندیِ پایدار توان روزهگرفتن ندارد، برای هر روز ازدسترفته یک نیازمند را غذا میدهد.
- اگر دربارهٔ مقدار فدیه تردید دارید، مطابق مذهب فقهی خود از عالمی مورد اعتماد راهنمایی بگیرید.
- با پرداخت بهموقع و مناسب فدیه، رسیدگی به نیازمندان را عملی کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.