Sahih al-Bukhari، حدیث 4695
روایتشده توسط Aisha. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aisha
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ لَهُ وَهُوَ يَسْأَلُهَا عَنْ قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى {حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ} قَالَ قُلْتُ أَكُذِبُوا أَمْ كُذِّبُوا قَالَتْ عَائِشَةُ كُذِّبُوا. قُلْتُ فَقَدِ اسْتَيْقَنُوا أَنَّ قَوْمَهُمْ كَذَّبُوهُمْ فَمَا هُوَ بِالظَّنِّ قَالَتْ أَجَلْ لَعَمْرِي لَقَدِ اسْتَيْقَنُوا بِذَلِكَ. فَقُلْتُ لَهَا وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا قَالَتْ مَعَاذَ اللَّهِ لَمْ تَكُنِ الرُّسُلُ تَظُنُّ ذَلِكَ بِرَبِّهَا. قُلْتُ فَمَا هَذِهِ الآيَةُ. قَالَتْ هُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ الَّذِينَ آمَنُوا بِرَبِّهِمْ وَصَدَّقُوهُمْ، فَطَالَ عَلَيْهِمُ الْبَلاَءُ، وَاسْتَأْخَرَ عَنْهُمُ النَّصْرُ حَتَّى اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ مِمَّنْ كَذَّبَهُمْ مِنْ قَوْمِهِمْ وَظَنَّتِ الرُّسُلُ أَنَّ أَتْبَاعَهُمْ قَدْ كَذَّبُوهُمْ جَاءَهُمْ نَصْرُ اللَّهِ عِنْدَ ذَلِكَ.
عبدالعزيز بن عبدالله به ما حدیث نقل کرد، ابراهيم بن سعد به ما نقل کرد، از صالح، از ابن شهاب که گفت: عروه بن زبير مرا خبر داد، از عايشه رضی الله عنها که عروه از او دربارهی سخن خداوند متعال پرسید: {تا آنگاه که رسولان مأیوس شدند}. عروه گفت:
«پرسیدم: آیا آنان (رسولان) گمان کردند که وعدهی دروغین به ایشان داده شده (از سوی الله)، یا قومشان آنان را دروغگو خواندند؟» عايشه فرمود: «قومشان آنان را دروغگو خواندند.» گفتم: «آنان که یقین داشتند قومشان ایشان را تکذیب میکند، پس این دیگر گمان نبود؟» فرمود: «آری، به جانم سوگند! آنان بر این امر یقین داشتند.» به او گفتم: «پس معنای این آیه چیست: و پنداشتند که به آنان وعدهی دروغ داده شده است؟» فرمود: «پناه بر الله! رسولان هرگز چنین گمانی دربارهی پروردگارشان نمیکردند.» گفتم: «پس این آیه دربارهی چیست؟» فرمود: «این آیه دربارهی پیروان رسولان است که به پروردگارشان ایمان آوردند و رسولان را تصدیق کردند، اما بلا و آزمایش بر آنان طولانی شد و پیروزی به تأخیر افتاد، تا جایی که رسولان از کافران قومشان که ایشان را تکذیب میکردند مأیوس شدند و رسولان پنداشتند که پیروانشان نیز آنان را دروغگو انگاشتهاند؛ درست در همان هنگام یاری الله به سراغشان آمد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
عایشه روشن میکند که پیامبران هرگز به پروردگارشان بدگمان نبودند.
منظور این است که امیدشان به ایمانآوردن کافرانِ قومشان پایان یافت.
دشواری سنگین یا طولانیای که ایمان و شکیبایی مردم با آن آزموده میشود.
پشتیبانی و پیروزیای که خداوند در زمانی که مقرر میدارد عطا میکند.
عالمان کلاسیک از توضیح عایشه درباره آیه ۱۲:۱۱۰ سوره یوسف بهره میگیرند تا روشن کنند که پیامبران نه به خدا تردید داشتند و نه گمان میکردند او آنان را به حال خود رها کرده است. آزمایش طولانی، پیروان مؤمن را دربر گرفت؛ درحالیکه پیامبران از ایمانآوردن کافران نومید شدند و بیم داشتند که پیروانشان دیگر آنان را باور نکنند. این تفسیر بر اهمیت تفسیر دقیق و اعتماد به خداوند هنگام بهتأخیر افتادن یاری تأکید میکند.
- وقتی آزمایش طولانی میشود و گشایشی نمیرسد، همچنان به خداوند اعتماد کنید.
- آیات قرآن را با دقت تفسیر کنید و تردید درباره خدا را به پیامبران او نسبت ندهید.
- با شکیبایی، ایمان و سخنان دلگرمکننده از کسانی که تحت فشارند حمایت کنید.
این روایت مستقیماً با بررسی قرائت و معنای آیه ۱۲:۱۱۰ سوره یوسف ارتباط دارد.
Sahih al-Bukhari · #4697 (Sahih)این روایت در همان بخش تفسیری آمده و به روشنشدن زمینه توضیح آیات قرآن کمک میکند.
Sahih al-Bukhari · #1007 (Sahih)در آن روایت، پیامبر ﷺ در دورهای دشوار از خداوند یاری میخواهد؛ این با شکیبایی و توکل هنگام تأخیر گشایش پیوند دارد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.