Sahih al-Bukhari، حدیث 4711
روایتشده توسط Abdullah ibn Mas'ud. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا عَبْدِ اللَّهِ
- 1عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِآن را به البخاري روایت کرد
- 2سُفْيَانُ
- 3مَنْصُورٌ
- 4أَبِي وَائِلٍ
- 5عَبْدِ اللَّهِ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، أَخْبَرَنَا مَنْصُورٌ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا نَقُولُ لِلْحَىِّ إِذَا كَثُرُوا فِي الْجَاهِلِيَّةِ أَمِرَ بَنُو فُلاَنٍ. حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ وَقَالَ أَمِرَ.
علی بن عبدالله برای ما حدیث کرد، سفیان برای ما حدیث کرد، منصور به ما خبر داد، از ابی وائل، از عبدالله که گفت: در دوران جاهلیت هرگاه قبیلهای پرجمعیت میشد، میگفتیم:
«فرزندان فلان قبیله امیر شدند.» حمیدی برای ما حدیث کرد، سفیان برای ما حدیث کرد و واژهٔ «امیر» را به کار برد.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
قبیلهای پرجمعیت در دوران پیش از اسلام نیرومند شمرده میشد.
دوران پیش از اسلام که عربها پیش از آمدن پیام اسلام در آن میزیستند.
تعبیری عربی که برای اشاره به پرشمار و بانفوذ شدن یک قبیله به کار میرفت.
مفسران کلاسیک این روایت را توضیحی دربارهٔ کاربرد زبان عربی در دوران پیش از اسلام دانستهاند. از آن نمیتوان حکمی دینی گرفت که پرشماری را دلیلی بر ارزش اخلاقی بداند؛ جایگاه و حقانیت تنها با شمار افراد تعیین نمیشود. این متن در اینجا عمدتاً زمینهای زبانی برای تفسیر قرآن فراهم میکند.
- افراد و گروهها را فقط بر پایهٔ شمار یا نفوذشان ارزیابی نکنید.
- هنگام خواندن متون کهن، به معنای واژهها در کاربرد تاریخیشان توجه کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.