Sahih al-Bukhari، حدیث 4753
متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ أَبِي حُسَيْنٍ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ اسْتَأْذَنَ ابْنُ عَبَّاسٍ قَبْلَ مَوْتِهَا عَلَى عَائِشَةَ، وَهْىَ مَغْلُوبَةٌ قَالَتْ أَخْشَى أَنْ يُثْنِيَ عَلَىَّ. فَقِيلَ ابْنُ عَمِّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمِنْ وُجُوهِ الْمُسْلِمِينَ. قَالَتِ ائْذَنُوا لَهُ. فَقَالَ كَيْفَ تَجِدِينَكِ قَالَتْ بِخَيْرٍ إِنِ اتَّقَيْتُ. قَالَ فَأَنْتِ بِخَيْرٍ ـ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ـ زَوْجَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَمْ يَنْكِحْ بِكْرًا غَيْرَكِ، وَنَزَلَ عُذْرُكِ مِنَ السَّمَاءِ. وَدَخَلَ ابْنُ الزُّبَيْرِ خِلاَفَهُ فَقَالَتْ دَخَلَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَأَثْنَى عَلَىَّ وَوَدِدْتُ أَنِّي كُنْتُ نِسْيًا مَنْسِيًّا.
محمد بن مثنی برای ما حدیث کرد، یحیی برای ما حدیث کرد، از عمر بن سعید بن ابی حسین، که گفت: ابن ابی ملیکه برایم حدیث کرد و گفت: پیش از وفات عایشه، ابن عباس اجازه خواست تا بر او وارد شود، در حالی که او در بستر بیماری و درد شدید بود. عایشه فرمود:
«میترسم که او مرا بیش از حد ستایش کند.» به او گفته شد: «او پسرعموی رسول الله ﷺ و از بزرگان مسلمانان است.» عایشه گفت: «به او اجازه دهید وارد شود.» ابن عباس پرسید: «خود را چگونه مییابی؟» عایشه پاسخ داد: «اگر تقوای الهی پیشه کنم، خوب هستم.» ابن عباس گفت: «انشاءالله که تو قطعاً بر خیر و نیکی هستی؛ زیرا همسر رسول الله ﷺ هستی و ایشان جز تو با دختر باکره دیگری ازدواج نکردند و برائت و پاکی تو از آسمان نازل گردید.» سپس پس از او، ابن زبیر وارد شد و عایشه به او گفت: «ابن عباس آمد و مرا بسیار ستود، در حالی که آرزو میکردم کاش چیزی فراموششده و بینامونشان بودم.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
عایشه فروتنی نشان میدهد و آسودگی خاطر خود را به پرهیزگاری پیوند میدهد.
در وضعیتی وخیم طی آخرین بیماری او.
اشاره به آیات قرآن است که عایشه را از اتهامی که به او زده شده بود تبرئه میکنند.
تعبیری برای کسی که میخواهد نادیده بماند و نامی از او برده نشود.
عالمان در پاسخ عایشه نمونهای از فروتنی و مراقبت در برابر خدا میبینند: شرافت و جایگاه او باعث نشد در پرهیزگاری سهلانگار شود. ابنعباس با یادآوری فضیلتهای شناختهشدهٔ او، از جمله ازدواجش با پیامبر ﷺ و وحیای که بیگناهی او را تأیید کرد، تسلایش داد. این روایت همچنین میآموزد که ستایش صادقانه میتواند بجا باشد، درحالیکه مؤمن نباید بهسبب آن خود را ایمن و آسوده بداند.
- احساس آسودگی خود را به پرهیزگاری و خودسنجی پیوند بده، نه فقط به ستایش دیگران.
- برای تسلای دیگران صادقانه از آنان قدردانی کن، اما اغراق نکن و به حقایق شناختهشده پایبند بمان.
- ستایش را با فروتنی بپذیر و از خداوند پایداری بخواه.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.