Sahih al-Bukhari، حدیث 4828
روایتشده توسط Aisha. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا پیامبر ﷺ
- 1أَحْمَدُآن را به البخاري روایت کرد
- 2ابْنُ وَهْبٍ
- 3عَمْرٌو
- 4أَبَا النَّضْرِ
- 5سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنَا عَمْرٌو، أَنَّ أَبَا النَّضْرِ، حَدَّثَهُ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ضَاحِكًا حَتَّى أَرَى مِنْهُ لَهَوَاتِهِ، إِنَّمَا كَانَ يَتَبَسَّمُ. قَالَتْ وَكَانَ إِذَا رَأَى غَيْمًا أَوْ رِيحًا عُرِفَ فِي وَجْهِهِ. قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوُا الْغَيْمَ فَرِحُوا، رَجَاءَ أَنْ يَكُونَ فِيهِ الْمَطَرُ، وَأَرَاكَ إِذَا رَأَيْتَهُ عُرِفَ فِي وَجْهِكَ الْكَرَاهِيَةُ. فَقَالَ " يَا عَائِشَةُ مَا يُؤْمِنِّي أَنْ يَكُونَ فِيهِ عَذَابٌ عُذِّبَ قَوْمٌ بِالرِّيحِ، وَقَدْ رَأَى قَوْمٌ الْعَذَابَ فَقَالُوا {هَذَا عَارِضٌ مُمْطِرُنَا}"
احمد به ما حدیث کرد، ابن وهب به ما حدیث کرد، عمرو به ما خبر داد که ابوالنضر از سلیمان بن یسار، و او از عایشه ـ رضی الله عنها ـ همسر پیامبر ﷺ روایت کرده است که گفت:
«هرگز رسول خدا ﷺ را ندیدم که چنان بخندد که ته گلویش دیده شود، بلکه ایشان فقط لبخند میزدند.» و فرمود: «هرگاه ابر یا بادی میدیدند، نگرانی در چهرهشان نمایان میشد.» عایشه گفت: «ای رسول خدا ﷺ! مردم چون ابر را ببینند شاد میشوند به امید آنکه باران باشد، اما من میبینم که چون شما ابر را میبینید، ناخشنودی در چهرهتان پیداست.» پس فرمودند: «ای عایشه! چه تضمینی است که در آن عذابی نباشد؟ همانا قومی با باد عذاب شدند. و همانا قومی عذاب را دیدند و گفتند: {این ابری است که برای ما باران میآورد}.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ با فروتنی لبخند میزد و هنگام دیدن ابرهای تهدیدآمیز و وزش باد از خدا میترسید.
بافت کوچک آویخته در انتهای گلو، بالای زبان.
متن به قومی اشاره دارد که گرفتار بادی ویرانگر شدند.
عبارتی که آن قوم با آن، عذاب نزدیکشونده را بهاشتباه ابری خوشایند و بارانآور پنداشتند.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که پیامبر ﷺ معمولاً لبخند میزد و به افراط نمیخندید. واکنش او به ابرها و باد نشاندهنده خشیت از خدا و دوراندیشی است: پدیدههایی که برکت میآورند، گاهی میتوانند هشدار نیز باشند. این روایت مسلمانان را ترغیب میکند که هنگام دیدن هوای بیمانگیز خدا را یاد کنند و از او پناه بخواهند، بیآنکه هر ابری را عذاب بدانند.
- لبخندی دوستانه برگزینید و در خندیدن میانهرو باشید.
- هنگام دیدن هوای بیمانگیز خدا را یاد کنید و از او پناه بخواهید.
- برای باران و دیگر نعمتها سپاسگزار باشید و در برابر خدا فروتن بمانید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.