Sahih al-Bukhari، حدیث 4829
روایتشده توسط Aisha. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا پیامبر ﷺ
- 1أَحْمَدُآن را به البخاري روایت کرد
- 2ابْنُ وَهْبٍ
- 3عَمْرٌو
- 4أَبَا النَّضْرِ
- 5سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنَا عَمْرٌو، أَنَّ أَبَا النَّضْرِ، حَدَّثَهُ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ضَاحِكًا حَتَّى أَرَى مِنْهُ لَهَوَاتِهِ، إِنَّمَا كَانَ يَتَبَسَّمُ. قَالَتْ وَكَانَ إِذَا رَأَى غَيْمًا أَوْ رِيحًا عُرِفَ فِي وَجْهِهِ. قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوُا الْغَيْمَ فَرِحُوا، رَجَاءَ أَنْ يَكُونَ فِيهِ الْمَطَرُ، وَأَرَاكَ إِذَا رَأَيْتَهُ عُرِفَ فِي وَجْهِكَ الْكَرَاهِيَةُ. فَقَالَ " يَا عَائِشَةُ مَا يُؤْمِنِّي أَنْ يَكُونَ فِيهِ عَذَابٌ عُذِّبَ قَوْمٌ بِالرِّيحِ، وَقَدْ رَأَى قَوْمٌ الْعَذَابَ فَقَالُوا {هَذَا عَارِضٌ مُمْطِرُنَا}"
احمد برای ما حدیث کرد، ابن وهب برای ما حدیث کرد، عمرو به ما خبر داد که ابوالنضر از سلیمان بن یسار، و او از عایشه رضی الله عنها — همسر پیامبر ﷺ — روایت کرده است. او گفت:
«هرگز رسول خدا ﷺ را ندیدم که چنان بخندد که زبان کوچکشان دیده شود؛ ایشان تنها لبخند میزدند.» و گفت: «هرگاه ابر یا بادی میدیدند، نگرانی عمیقی در چهرهشان نمایان میشد.» عایشه گفت: «ای رسول خدا ﷺ! مردم وقتی ابر میبینند شاد میشوند به امید آنکه باران ببارد، اما من میبینم که چون شما ابر را مینگرید، ناخشنودی در چهرهتان پیداست.» پس فرمودند: «ای عایشه! چه تضمینی دارم که در آن عذابی نباشد؟ همانا قومی با باد عذاب شدند و قومی دیگر چون عذاب را دیدند گفتند: این ابری است که برای ما باران خواهد آورد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ با فروتنی لبخند میزد و هنگام دیدن ابرهای تهدیدآمیز از خدا میترسید.
بافت کوچک و آویخته در انتهای دهان؛ عایشه منظورش این است که پیامبر ﷺ خندهٔ بلند و پرشوری نداشت.
کیفری از سوی خدا که بهسبب انکار و نافرمانی، قومی را دربرمیگیرد.
سخن قوم عاد بود که ابری نزدیک را بارانآور پنداشتند، درحالیکه آن ابر عذاب را به همراه آورد.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که پیامبر ﷺ معمولاً لبخند میزد، نه اینکه با صدای بلند بخندد. واکنش او به ابرها و باد نشاندهندهٔ خداترسی عمیق و توجه به نشانههای خداست: چیزی که برکت میآورد، ممکن است هشداری نیز باشد. این روایت نمیآموزد که باید از باران ترسید یا دوری کرد؛ بلکه تشویق میکند از خدا خیر بخواهیم و غافل نباشیم.
- هنگام تغییر هوا، بیآنکه دچار خرافه یا هراس شوید، از خدا حفاظت و برکت بخواهید.
- در رفتارتان فروتنی پیشه کنید و دلتان را متوجه نشانههای خدا نگه دارید.
- امید به خیر را با آگاهی از مسئولیت خود در برابر خدا همراه کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.