Sahih al-Bukhari، حدیث 4861
روایتشده توسط Aisha bint Abu Bakr. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aisha bint Abu Bakr
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، سَمِعْتُ عُرْوَةَ، قُلْتُ لِعَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ فَقَالَتْ إِنَّمَا كَانَ مَنْ أَهَلَّ بِمَنَاةَ الطَّاغِيَةِ الَّتِي بِالْمُشَلَّلِ لاَ يَطُوفُونَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى {إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ} فَطَافَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالْمُسْلِمُونَ. قَالَ سُفْيَانُ مَنَاةُ بِالْمُشَلَّلِ مِنْ قُدَيْدٍ. وَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خَالِدٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ عُرْوَةُ قَالَتْ عَائِشَةُ نَزَلَتْ فِي الأَنْصَارِ كَانُوا هُمْ وَغَسَّانُ قَبْلَ أَنْ يُسْلِمُوا يُهِلُّونَ لِمَنَاةَ. مِثْلَهُ. وَقَالَ مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ كَانَ رِجَالٌ مِنَ الأَنْصَارِ مِمَّنْ كَانَ يُهِلُّ لِمَنَاةَ ـ وَمَنَاةُ صَنَمٌ بَيْنَ مَكَّةَ وَالْمَدِينَةِ ـ قَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ كُنَّا لاَ نَطُوفُ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ تَعْظِيمًا لِمَنَاةَ. نَحْوَهُ.
حمیدی برای ما حدیث کرد، سفیان برای ما حدیث کرد، زهری برای ما حدیث کرد، من از عروه شنیدم که گفت: از عایشه رضی الله عنها پرسیدم، پس او فرمود:
«کسانی که برای بت مَنات که در مُشَلَّل قرار داشت احرام میبستند، بین صفا و مروه سعی نمیکردند. سپس خداوند متعال این آیه را نازل فرمود: {همانا صفا و مروه از شعایر الهی هستند}. آنگاه رسول الله ﷺ و مسلمانان سعی کردند.» سفیان گفت: مَنات در مُشَلَّل از توابع قدید بود. عبدالرحمن بن خالد از ابن شهاب روایت کرد که عروه گفت: عایشه فرمود این آیه درباره انصار نازل شد؛ آنان و قبیله غسان پیش از اسلام آوردن، برای مَنات احرام میبستند. روایتی مشابه نیز آمده است. معمر از زهری، از عروه، از عایشه روایت کرد: مردانی از انصار بودند که برای مَنات احرام میبستند — و مَنات بتی میان مکه و مدینه بود — آنان گفتند: «ای پیامبر خدا! ما به احترام مَنات بین صفا و مروه طواف (سعی) نمیکردیم.» روایتی همانند آن.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
الله روشن ساخت که سعی میان صفا و مروه از مناسک اسلام است.
برخی از انصار که پیش از اسلام آوردن، به نام بت منات مُحرم شده بودند، از روی احترام به آن بت میان صفا و مروه سعی نمیکردند. آیه ۱۵۸ سوره بقره روشن ساخت که این دو مکان از شعائر خداوند هستند.
حالت ویژهای که زائر با ورود به آن حج یا عمره را آغاز میکند.
مناسک رفتوآمد میان تپههای صفا و مروه در حج یا عمره.
بتی که پیش از اسلام برخی قبایل عرب آن را میپرستیدند.
مفسران کلاسیک آیه ۱۵۸ سوره بقره را با برطرف شدن تردید درباره رفتوآمد میان صفا و مروه مرتبط میدانند. مذاهب فقهی اهل سنت سعی را جزئی مقرر از حج و عمره میشمارند، اما درباره دستهبندی فقهی آن و پیامدهای ترک آن اختلاف دارند. این روایت همچنین نشان میدهد که پیوند یافتن یک مناسک اسلامی با بتپرستی در دوران پیش از اسلام، آن را آلوده نمیکند: وحی معنای آن را تعیین میکند و عبادت تنها برای خداوند است.
- معنای مناسک حج و عمره را بیاموزید تا آنها را آگاهانه و تنها برای خداوند بهجا آورید.
- نگذارید پیوندهای گذشته یا شرم بیاساس شما را از انجام عبادتی مقرر بازدارد.
- اگر درباره مناسکی تردید دارید، از منابع معتبر دانش دینی راهنمایی بخواهید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.