Sahih al-Bukhari، حدیث 4894
روایتشده توسط Ubadah ibn as-Samit. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Ubadah ibn as-Samit
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
{حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ الزُّهْرِيُّ حَدَّثَنَاهُ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو إِدْرِيسَ، سَمِعَ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَتُبَايِعُونِي عَلَى أَنْ لاَ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا وَلاَ تَزْنُوا وَلاَ تَسْرِقُوا ". وَقَرَأَ آيَةَ النِّسَاءِ ـ وَأَكْثَرُ لَفْظِ سُفْيَانَ قَرَأَ الآيَةَ ـ " فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ، وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَعُوقِبَ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ، وَمَنْ أَصَابَ مِنْهَا شَيْئًا مِنْ ذَلِكَ فَسَتَرَهُ اللَّهُ فَهْوَ إِلَى اللَّهِ، إِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ وَإِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُ} ". تَابَعَهُ عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ فِي الآيَةِ.
علی بن عبدالله به ما حدیث کرد، سفیان به ما حدیث کرد، زهری گفت: او این حدیث را برای ما نقل کرد و گفت: ابوادریس برایم نقل کرد که شنید عباده بن صامت رضی الله عنه میگفت: نزد پیامبر ﷺ بودیم که ایشان فرمودند:
«آیا با من بیعت میکنید که هیچ چیز را شریک الله قرار ندهید، زنا نکنید و دزدی نکنید؟» سپس آیهای از سوره نساء را تلاوت کردند — و در بیشتر روایات سفیان آمده است که ایشان آیه را خواندند — «پس هر کس از شما به پیمان خود وفا کند، پاداش او بر عهده الله است؛ و هر کس مرتکب یکی از آن گناهان شود و مجازات گردد، آن مجازات کفاره اوست؛ و هر کس مرتکب یکی از آنها شود و الله گناهش را بپوشاند، کارش به الله واگذار است؛ اگر بخواهد او را عذاب میکند و اگر بخواهد او را میبخشد.» عبدالرزاق نیز از معمر درباره همین آیه پیروی کرده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیمانی صادقانه با خداوند، وفاداری و توبه میطلبد.
تعهدی مؤکد برای پایبندی به وظایفی که ذکر شده است.
خداوند گناه را آشکار نمیکند و گناهکار را فوراً در معرض مجازات قرار نمیدهد.
مجازاتی که در این دنیا تحمل میشود و برای آن گناه، مایه پاکشدن از آن به شمار میآید.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که مجازات شرعی و دنیوی برای گناه یادشده میتواند کفاره آن باشد. کسی که مجازات نشده است، در اختیار حکم خداوند قرار دارد: او میتواند مجازات کند یا ببخشد. این روایت به توبه و پرهیز از آشکارکردن بیپروای گناهان فرامیخواند؛ گناه را حلال نمیشمارد و جایگزین شرایط توبه نمیشود. مذاهب فقهی، مجازاتهای شرعی را بر اساس قواعد جداگانه خود درباره اثبات و اجرا بررسی میکنند.
- پیمانهای اطاعت از خداوند را جدی بگیرید و با دوری از شرک، ایمان خود را حفظ کنید.
- پس از گناه، با توبهای صادقانه به سوی خداوند بازگردید و اگر به کسی ستم کردهاید، آن را جبران کنید.
- درباره سرانجام نهایی کسی داوری نکنید؛ مجازات و بخشایش از آنِ خداوند است.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.