Sahih al-Bukhari، حدیث 4910
روایتشده توسط Abdullah ibn Masud. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Masud
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَقَالَ سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ وَأَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدٍ، قَالَ كُنْتُ فِي حَلْقَةٍ فِيهَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي لَيْلَى وَكَانَ أَصْحَابُهُ يُعَظِّمُونَهُ، فَذَكَرَ آخِرَ الأَجَلَيْنِ فَحَدَّثْتُ بِحَدِيثِ سُبَيْعَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ قَالَ فَضَمَّزَ لِي بَعْضُ أَصْحَابِهِ. قَالَ مُحَمَّدٌ فَفَطِنْتُ لَهُ فَقُلْتُ إِنِّي إِذًا لَجَرِيءٌ إِنْ كَذَبْتُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ وَهْوَ فِي نَاحِيَةِ الْكُوفَةِ. فَاسْتَحْيَا وَقَالَ لَكِنَّ عَمَّهُ لَمْ يَقُلْ ذَاكَ. فَلَقِيتُ أَبَا عَطِيَّةَ مَالِكَ بْنَ عَامِرٍ فَسَأَلْتُهُ فَذَهَبَ يُحَدِّثُنِي حَدِيثَ سُبَيْعَةَ فَقُلْتُ هَلْ سَمِعْتَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ فِيهَا شَيْئًا فَقَالَ كُنَّا عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ فَقَالَ أَتَجْعَلُونَ عَلَيْهَا التَّغْلِيظَ وَلاَ تَجْعَلُونَ عَلَيْهَا الرُّخْصَةَ. لَنَزَلَتْ سُورَةُ النِّسَاءِ الْقُصْرَى بَعْدَ الطُّولَى {وَأُولاَتُ الأَحْمَالِ أَجَلُهُنَّ أَنْ يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ}.
سلیمان بن حرب و ابوالنعمان گفتند: حماد بن زید برای ما حدیث کرد، از ایوب، او از محمد، که گفت:
«در مجلسی بودم که عبدالرحمن بن ابیلیلی نیز حضور داشت و یارانش او را بسیار گرامی میداشتند. او طولانیتر بودن یکی از دو عده را ذکر کرد. آنگاه من حدیث سبیعه بنت حارث را از عبدالله بن عتبه نقل کردم. برخی از یارانش به من اشاره کردند که ساکت شوم. محمد گفت: «من متوجه اشارهشان شدم و گفتم: چقدر جسارت لازم است تا بر عبدالله بن عتبه دروغ ببندم در حالی که او در ناحیه کوفه حضور دارد!» پس او شرمنده شد و گفت: «اما عمویش چنین نگفته است.» سپس با ابوعطیه مالک بن عامر دیدار کردم و از او پرسیدم. او شروع به نقل حدیث سبیعه کرد، گفتم: «آیا در این باره چیزی از عبدالله شنیدهای؟» گفت: «نزد عبدالله بودیم که فرمود: چرا بر او سختگیری روا میدارید و برایش رخصتی قائل نمیشوید؟ همانا سوره نساء صغری (سوره طلاق) پس از سوره بقره نازل شده است: {و زنان باردار، عدهشان این است که بار خود را بر زمین گذارند (زایمان کنند)}.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
دورهٔ انتظارِ بیوهٔ باردار با زایمان او پایان مییابد.
دورهٔ انتظار مقرر که زن پس از طلاق یا درگذشت همسرش باید رعایت کند.
سورهٔ طلاق که از آن با عنوان «نساء صغری» یا «سورهٔ کوتاه نساء» نیز یاد میشود.
این دیدگاه که زن باردار باید طولانیترین مهلتِ قابلاعمال را بگذراند تا عدّهاش پایان یابد.
عالمان کلاسیک از سخنان عبدالله بن مسعود و آیهٔ سورهٔ طلاق (۶۵:۴) چنین برداشت کردهاند که عدّهٔ زن باردار با زایمان پایان مییابد، حتی اگر زایمان اندکی پس از درگذشت همسرش رخ دهد. روایت با اشاره به ترتیب نزول، چگونگی فهم حکم کلیِ دورهٔ انتظار بیوهها در سورهٔ بقره را در کنار حکم ویژهٔ زنان باردار بیان میکند. چهار مذهب فقهی اهلسنت، در کلیات، همین حکم را دربارهٔ زن بارداری که همسرش درگذشته است میپذیرند.
- در استنباط یک حکم دینی، آیات مرتبط قرآن و روایات معتبر را در کنار هم در نظر بگیرید.
- برای بررسی یک وضعیت مشخص دربارهٔ عدّه، از عالمی آگاه که شرایط را با دقت ارزیابی میکند راهنمایی بخواهید.
- در نقل سخنان دیگران دقت کنید و هر گفتهای را با منابع معتبر بسنجید.
این روایت صحیح دربارهٔ دورهٔ انتظار سُبَیعه بنت حارث است و از این حکم پشتیبانی میکند که عدّهٔ بیوهٔ باردار با زایمان پایان مییابد.
Sahih al-Bukhari · #4909 (Sahih)این روایت دیدگاه ابنعباس و ابوهریره دربارهٔ مهلت قابلاعمال را با مسئلهای مرتبط میکند که عبدالله بن مسعود در اینجا توضیح میدهد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.