Sahih al-Bukhari، حدیث 5286
روایتشده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Abbas
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا هِشَامٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، وَقَالَ، عَطَاءٌ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، كَانَ الْمُشْرِكُونَ عَلَى مَنْزِلَتَيْنِ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَالْمُؤْمِنِينَ، كَانُوا مُشْرِكِي أَهْلِ حَرْبٍ يُقَاتِلُهُمْ وَيُقَاتِلُونَهُ، وَمُشْرِكِي أَهْلِ عَهْدٍ لاَ يُقَاتِلُهُمْ وَلاَ يُقَاتِلُونَهُ، وَكَانَ إِذَا هَاجَرَتِ امْرَأَةٌ مِنْ أَهْلِ الْحَرْبِ لَمْ تُخْطَبْ حَتَّى تَحِيضَ وَتَطْهُرَ، فَإِذَا طَهُرَتْ حَلَّ لَهَا النِّكَاحُ، فَإِنْ هَاجَرَ زَوْجُهَا قَبْلَ أَنْ تَنْكِحَ رُدَّتْ إِلَيْهِ، وَإِنْ هَاجَرَ عَبْدٌ مِنْهُمْ أَوْ أَمَةٌ فَهُمَا حُرَّانِ وَلَهُمَا مَا لِلْمُهَاجِرِينَ. ثُمَّ ذَكَرَ مِنْ أَهْلِ الْعَهْدِ مِثْلَ حَدِيثِ مُجَاهِدٍ وَإِنْ هَاجَرَ عَبْدٌ أَوْ أَمَةٌ لِلْمُشْرِكِينَ أَهْلِ الْعَهْدِ لَمْ يُرَدُّوا، وَرُدَّتْ أَثْمَانُهُمْ.
ابراهیم بن موسی به ما حدیث کرد، هشام به ما خبر داد، از ابن جریج، و او گفت: عطاء از ابن عباس روایت کرده است که مشرکان نسبت به پیامبر ﷺ و مؤمنان بر دو دسته بودند: دستهای مشرکان اهل حرب بودند که پیامبر ﷺ با آنان میجنگید و آنان نیز با ایشان میجنگیدند؛ و دستهای دیگر مشرکان اهل عهد بودند که پیامبر ﷺ با آنان نمیجنگید و آنان نیز با ایشان نمیجنگیدند. هرگاه زنی از اهل حرب هجرت میکرد، تا زمانی که حیض ندیده و پاک نمیشد، خواستگاری نمیشد. چون پاک میشد، نکاح برای او حلال میگشت. اگر شوهرش پیش از آنکه زن ازدواج کند هجرت میکرد، زن به او بازگردانده میشد. و اگر برده یا کنیزی از آنان هجرت میکردند، هر دو آزاد محسوب میشدند و همان حقوقی را داشتند که سایر مهاجران دارند. سپس درباره اهل عهد مانند حدیث مجاهد ذکر شد: اگر برده یا کنیزی از مشرکان اهل عهد هجرت میکردند، بازگردانده نمیشدند، بلکه بهای آنان پرداخت میشد.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
این روایت به هجرت، احکام ازدواج و تعهدات پیمانها میپردازد.
گروههایی که با مسلمانان پیمان صلح یا عدم جنگ داشتند.
زن تا سپریشدن یک دوره قاعدگی و پاکی پس از آن، بهعنوان مدت انتظار، صبر میکرد و سپس خواستگاری مجاز میشد.
اگر برده یا کنیزی از یک گروه همپیمان هجرت میکرد، بهجای بازگرداندن او، بهای توافقشده به صاحبان پیشینش پرداخت میشد.
شارحان کلاسیک این روایت را در پیوند با احکام زنانی بررسی میکنند که از سرزمین دشمن بهسوی مسلمانان هجرت میکردند و نیز با رعایت پیمانها. مدت انتظارِ یادشده روشن میکرد که از ازدواج پیشین بارداریای وجود ندارد. بخش مربوط به گروههای همپیمان بر پایبندی به توافقها تأکید دارد: بردگانِ مهاجر بازگردانده نمیشدند، بلکه بهایشان جبران میشد. فقیهان کاربرد دقیق این احکام را با توجه به قرآن و روایات دیگر بررسی کردهاند؛ این متن مجوزی عام برای واداشتن مردم به هجرت یا ازدواج نیست.
- به پیمانها و توافقها پایبند باشید، حتی اگر شرایط تغییر کند.
- مسائل ازدواج را با دقت بررسی کنید و مدت انتظار مقرر را در نظر بگیرید.
- احکام تاریخیِ مربوط به موقعیتی خاص را از شیوه عمومی رفتار با مردم در روزگار کنونی جدا بدانید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.