Sahih al-Bukhari، حدیث 5391
روایتشده توسط Khalid ibn al-Walid. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا ابْنَ عَبَّاسٍ
- 1مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ أَبُو الْحَسَنِآن را به البخاري روایت کرد
- 2عَبْدُ اللَّهِ
- 3يُونُسُ
- 4الزُّهْرِيِّ
- 5أَبُو أُمَامَةَ بْنُ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ الأَنْصَارِيُّ
- 6ابْنَ عَبَّاسٍ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ أَبُو الْحَسَنِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو أُمَامَةَ بْنُ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ الأَنْصَارِيُّ، أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ الَّذِي يُقَالُ لَهُ سَيْفُ اللَّهِ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، دَخَلَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى مَيْمُونَةَ ـ وَهْىَ خَالَتُهُ وَخَالَةُ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ فَوَجَدَ عِنْدَهَا ضَبًّا مَحْنُوذًا، قَدِمَتْ بِهِ أُخْتُهَا حُفَيْدَةُ بِنْتُ الْحَارِثِ مِنْ نَجْدٍ، فَقَدَّمَتِ الضَّبَّ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ قَلَّمَا يُقَدِّمُ يَدَهُ لِطَعَامٍ حَتَّى يُحَدَّثَ بِهِ وَيُسَمَّى لَهُ، فَأَهْوَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَهُ إِلَى الضَّبِّ، فَقَالَتِ امْرَأَةٌ مِنَ النِّسْوَةِ الْحُضُورِ أَخْبِرْنَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا قَدَّمْتُنَّ لَهُ، هُوَ الضَّبُّ يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَهُ عَنِ الضَّبِّ، فَقَالَ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ أَحَرَامٌ الضَّبُّ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " لاَ وَلَكِنْ لَمْ يَكُنْ بِأَرْضِ قَوْمِي فَأَجِدُنِي أَعَافُهُ ". قَالَ خَالِدٌ فَاجْتَرَرْتُهُ فَأَكَلْتُهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْظُرُ إِلَىَّ.
محمد بن مقاتل ابوالحسن به ما حدیث کرد، عبدالله به ما خبر داد، یونس از زهری خبر داد که گفت: ابوامامه بن سهل بن حنیف انصاری به من خبر داد که ابن عباس به او خبر داده است که خالد بن ولید، ملقب به سیفالله، به او اطلاع داد که همراه رسول خدا ﷺ وارد خانه میمونه شد — که خاله او و خاله ابن عباس بود — و در آنجا یک ضب (مارمولک صحرایی) بریانشده یافت که خواهر میمونه، حفیده بنت حارث، از نجد آورده بود. میمونه آن ضب را پیش روی رسول خدا ﷺ نهاد. رسول خدا ﷺ به ندرت دست خود را به سوی غذایی دراز میکردند مگر آنکه درباره آن توضیح داده شود و نامش ذکر گردد. سپس رسول خدا ﷺ دست مبارکشان را به سوی ضب دراز کردند، آنگاه یکی از زنان حاضر گفت:
«به رسول خدا ﷺ بگویید چه چیزی برایشان آوردهاید! ای رسول خدا! این ضب است.» پس رسول خدا ﷺ دست خود را از ضب بازکشیدند. خالد بن ولید پرسید: «ای رسول خدا! آیا ضب حرام است؟» فرمودند: «خیر، اما چون در سرزمین قوم من یافت نمیشود، طبعاً از آن کراهت دارم.» خالد گفت: «سپس آن را به سوی خود کشیدم و خوردم در حالی که رسول خدا ﷺ به من نگاه میکردند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ غذایی را که حلال بود، چون خودشان آن را نمیپسندیدند، نخوردند.
جانوری بیابانی که اغلب به سوسمار یا مارمولک خاردُم ترجمه میشود؛ این جانور مارمولک معمولی خانگی یا باغی نیست.
منطقهای در شبهجزیرهٔ عربستان که آن غذا از آنجا آمده بود.
در عربی به معنای «شمشیر خدا» و لقب خالد بن ولید است.
عالمان کلاسیک از این روایت نتیجه میگیرند که خوردن ضبّ جایز است: پیامبر ﷺ بهدلیل ذائقهٔ شخصی خود از آن نخوردند و آن را حرام اعلام نکردند. میزبان لازم نیست خودش از غذایی بخورد تا بتواند آن را برای مهمانان بیاورد، و نپسندیدن غذایی از سوی کسی آن را حرام نمیکند. عالمان همچنین تأکید میکنند که اگر مهمانان غذایی را نمیشناسند، توضیح دادن دربارهٔ آن کار سودمندی است.
- غذایی را صرفاً به این دلیل که مزه یا بویش را نمیپسندی، حرام اعلام نکن.
- اگر مهمانان غذایی را نمیشناسند، به آنان بگو چه چیزی برایشان آورده شده است.
- به سلیقهٔ شخصی دیگران در غذا احترام بگذار و آن را بهعنوان حکمی دینی به دیگران تحمیل نکن.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.