شکار و ذبح · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari، حدیث 5537

روایت‌شده توسط Khalid ibn al-Walid. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Sahih (معتبر)کتاب: شکار و ذبح
صحيح البخاري
چه کسی روایت کرد؟

به روایت Khalid ibn al-Walid

Sahih (معتبر)

صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته می‌شود.

روایت

متن عربی

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ عَنْ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ، أَنَّهُ دَخَلَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْتَ مَيْمُونَةَ فَأُتِيَ بِضَبٍّ مَحْنُوذٍ، فَأَهْوَى إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ فَقَالَ بَعْضُ النِّسْوَةِ أَخْبِرُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمَا يُرِيدُ أَنْ يَأْكُلَ‏.‏ فَقَالُوا هُوَ ضَبٌّ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ فَرَفَعَ يَدَهُ، فَقُلْتُ أَحَرَامٌ هُوَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ ‏ "‏ لاَ، وَلَكِنْ لَمْ يَكُنْ بِأَرْضِ قَوْمِي فَأَجِدُنِي أَعَافُهُ ‏"‏‏.‏ قَالَ خَالِدٌ فَاجْتَرَرْتُهُ فَأَكَلْتُهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْظُرُ‏.‏

ترجمه

عبدالله بن مسلمه برای ما حدیث کرد، از مالک، او از ابن شهاب، او از ابوامامه بن سهل، او از عبدالله بن عباس رضی الله عنهما، او از خالد بن ولید روایت کرد که همراه رسول الله ﷺ وارد خانه میمونه شد. آنگاه ضبی (مارمولک صحرایی) بریان‌شده آورده شد. رسول الله ﷺ دست خود را برای خوردن آن دراز کردند، برخی از زنان گفتند:

«رسول الله ﷺ را خبر دهید که چه چیزی می‌خواهند بخورند.» پس گفتند: «یا رسول الله! این ضب است.» ایشان دست خود را پس کشیدند. گفتم: «یا رسول الله! آیا حرام است؟» فرمودند: «خیر، ولی چون در سرزمین قوم من یافت نمی‌شود، طبع من از آن متنفر است.» خالد گفت: «سپس آن را به سوی خود کشیدم و خوردم در حالی که رسول الله ﷺ مرا نگاه می‌کردند.»

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

پیامبر ﷺ نشان دادند که بیزاری شخصی، غذا را حرام نمی‌کند.

توضیح واژه‌های دشوار
ضَبّ

نوعی سوسمار بیابانی که در بخش‌هایی از عربستان خورده می‌شد.

بریانی

غذایی که روی آتش یا در کنار آن پخته شده باشد.

برداشت‌های عالمان

عالمان از این روایت نتیجه می‌گیرند که خوردن ضَبّ جایز است: پیامبر ﷺ آن را حرام ندانستند، اما خودشان هم نخوردند، زیرا در منطقهٔ ایشان معمول نبود و به‌طور طبیعی از آن بیزار بودند. ذائقهٔ شخصی یا عادت محلی به‌تنهایی غذای حلال را حرام نمی‌کند. خالد بن ولید در حضور پیامبر ﷺ از آن خورد و ایشان مانع او نشدند. مذاهب فقهی این مسئله را در چارچوب این جواز کلی بررسی می‌کنند؛ این داستان دلیلی برای وادار کردن کسی به خوردن غذایی که نمی‌پسندد نیست.

درس‌هایی برای امروز
  1. میان غذایی که کسی شخصاً دوست ندارد و چیزی که از نظر اسلام حرام است تفاوت بگذارید.
  2. به ترجیح غذایی هر فرد احترام بگذارید و غذایی را به او تحمیل نکنید.
  3. اگر دربارهٔ حکم شرعی یک خوراکی تردید دارید، پیش از داوری آرام و سنجیده دربارهٔ آن بپرسید.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.