شکار و ذبح · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari، حدیث 5544

روایت‌شده توسط Rafi ibn Khadij. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Sahih (معتبر)کتاب: شکار و ذبح
صحيح البخاري
چه کسی روایت کرد؟

به روایت Rafi ibn Khadij

Sahih (معتبر)

صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته می‌شود.

روایت

متن عربی

حَدَّثَنَا ابْنُ سَلاَمٍ، أَخْبَرَنَا عُمَرُ بْنُ عُبَيْدٍ الطَّنَافِسِيُّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ، عَنْ جَدِّهِ، رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَنَدَّ بَعِيرٌ مِنَ الإِبِلِ ـ قَالَ ـ فَرَمَاهُ رَجُلٌ بِسَهْمٍ فَحَبَسَهُ، قَالَ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ إِنَّ لَهَا أَوَابِدَ كَأَوَابِدِ الْوَحْشِ فَمَا غَلَبَكُمْ مِنْهَا فَاصْنَعُوا بِهِ هَكَذَا ‏"‏‏.‏ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَكُونُ فِي الْمَغَازِي وَالأَسْفَارِ فَنُرِيدُ أَنْ نَذْبَحَ فَلاَ تَكُونُ مُدًى قَالَ ‏"‏ أَرِنْ مَا نَهَرَ ـ أَوْ أَنْهَرَ ـ الدَّمَ وَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ فَكُلْ، غَيْرَ السِّنِّ وَالظُّفُرِ، فَإِنَّ السِّنَّ عَظْمٌ، وَالظُّفُرَ مُدَى الْحَبَشَةِ ‏"‏‏.‏

ترجمه

ابن سلام برای ما حدیث کرد، عمر بن عبید طنافیسی به ما خبر داد، از سعید بن مسروق، از عبایه بن رفاعة، از جدش رافع بن خدیج رضی الله عنه که گفت: همراه پیامبر ﷺ در سفری بودیم که شتری از شتران گریخت. راوی گفت: مردی تیری به آن زد و آن را متوقف ساخت. سپس پیامبر ﷺ فرمودند:

«همانا برخی از این حیوانات مانند وحوش سرکش می‌شوند؛ پس هر کدام که بر شما چیره شد و نتوانستید بگیرید، با آن چنین کنید.» راوی گفت: عرض کردم: «ای رسول خدا! گاهی در غزوات و اسفار هستیم و می‌خواهیم ذبح کنیم اما کارد نداریم.» ایشان فرمودند: «با هر چیزی که خون را جاری کند و نام الله بر آن برده شود، ذبح کن و بخور؛ مگر دندان و ناخن. زیرا دندان استخوان است و ناخن کارد حبشیان است.»

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

حیوانی که گریخته است را می‌توان با وسیله‌ای مؤثر کشت و خورد.

توضیح واژه‌های دشوار
وسیله‌ای که خون را جاری می‌کند

ابزاری تیز که حیوان را می‌بُرد و خونش را جاری می‌سازد.

حیوان گریخته

حیوانی که دیگر نمی‌توان آن را گرفت یا به شیوهٔ معمول ذبح کرد.

چاقوی حبشیان

اشاره‌ای به استفاده از ناخن به‌عنوان ابزار برنده است؛ ناخن ابزار مجاز ذبح نیست.

برداشت‌های عالمان

عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت کرده‌اند که حیوانی که گریخته و گرفتنش ممکن نیست، با تیر یا وسیلهٔ تیز و مناسب دیگری کشته می‌شود؛ مانند حکم شکار. برای صحیح بودن ذبح، باید خون جاری شود و نام خدا برده شود. دندان و ناخن استثنا شده‌اند. مذاهب فقهی شرایط دیگری نیز برای صحیح بودن ذبح مطرح کرده‌اند؛ این روایت معافیت کلی از آن احکام به شمار نمی‌آید.

درس‌هایی برای امروز
  1. در سفر وسیله‌ای مناسب و تیز برای ذبح همراه داشته باشید و احکام ذبح حلال را رعایت کنید.
  2. هنگام ذبح نام خدا را ببرید و از دندان یا ناخن به‌عنوان ابزار استفاده نکنید.
  3. اگر حیوانی گریخت و گرفتنش ممکن نبود، با وسیله‌ای مؤثر و با دقت عمل کنید تا بی‌دلیل رنج نکشد.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.