Sahih al-Bukhari، حدیث 564
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Umar
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ سَالِمٌ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ صَلَّى لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةً صَلاَةَ الْعِشَاءِ ـ وَهْىَ الَّتِي يَدْعُو النَّاسُ الْعَتَمَةَ ـ ثُمَّ انْصَرَفَ فَأَقْبَلَ عَلَيْنَا فَقَالَ " أَرَأَيْتُمْ لَيْلَتَكُمْ هَذِهِ فَإِنَّ رَأْسَ مِائَةِ سَنَةٍ مِنْهَا لاَ يَبْقَى مِمَّنْ هُوَ عَلَى ظَهْرِ الأَرْضِ أَحَدٌ ".
عبدان برای ما حدیث کرد و گفت: عبدالله به ما خبر داد و گفت: یونس از زهری به ما خبر داد، او گفت: سالم به من خبر داد که عبدالله گفت: یک شب رسول الله ﷺ نماز عشا را با ما خواندند — همان نمازی که مردم آن را
«عتمه» مینامند — سپس برگشتند و رو به ما کردند و فرمودند: «آیا از اهمیت این شب خود آگاهید؟ همانا در پایان صد سال از این شب، هیچکس از کسانی که اکنون بر روی زمین هستند، زنده نخواهد ماند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ یارانش را به ناپایداری زندگیشان یادآوری کرد.
نامی که مردم برای نماز عشا به کار میبردند.
در بازهٔ صدسالهای که از آن شب محاسبه میشود.
مردمی که در آن زمان روی زمین زندگی میکردند.
عالمان کلاسیک توضیح میدهند که این سخن دربارهٔ حاضران و همهٔ کسانی بود که در آن زمان زندگی میکردند: هیچیک از آنان صد سال بعد زنده نمیماند. پیامبر ﷺ با این سخن قیامت یا پایان جهان را پیشبینی نکرد، بلکه به مرگپذیری هر نسل اشاره کرد. این حدیث همچنین میآموزد که آگاهی از غیب به آنچه الله آشکار میکند محدود است.
- یاد مرگپذیری را انگیزهای قرار دهید تا امروز برای نماز، توبه و کارهای نیک وقت بگذارید.
- آشتی و انجام تعهدات مهم را به تأخیر نیندازید.
- سخنان مربوط به آینده را با دقت بخوانید و از آنها پیشگویی دربارهٔ پایان جهان برداشت نکنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.