Sahih al-Bukhari، حدیث 6328
روایتشده توسط Abdullah ibn Mas'ud. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا عَبْدِ اللَّهِ
- 1عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَآن را به البخاري روایت کرد
- 2جَرِيرٌ
- 3مَنْصُورٍ
- 4أَبِي وَائِلٍ
- 5عَبْدِ اللَّهِ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا نَقُولُ فِي الصَّلاَةِ السَّلاَمُ عَلَى اللَّهِ، السَّلاَمُ عَلَى فُلاَنٍ. فَقَالَ لَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ يَوْمٍ " إِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّلاَمُ، فَإِذَا قَعَدَ أَحَدُكُمْ فِي الصَّلاَةِ فَلْيَقُلِ التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ إِلَى قَوْلِهِ الصَّالِحِينَ. فَإِذَا قَالَهَا أَصَابَ كُلَّ عَبْدٍ لِلَّهِ فِي السَّمَاءِ وَالأَرْضِ صَالِحٍ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ. ثُمَّ يَتَخَيَّرُ مِنَ الثَّنَاءِ مَا شَاءَ ".
عثمان بن ابیشیبه برای ما حدیث کرد، گفت: جریر از منصور، او از ابیوائل و او از عبدالله رضی الله عنه روایت کرد که فرمود:
«ما پیشتر در نماز میگفتیم: السلام علی الله، السلام علی فلان. تا اینکه روزی پیامبر ﷺ به ما فرمودند: همانا خداوند خودِ سلام است؛ پس هرگاه یکی از شما در نماز نشست، بگوید: التحیات لله... تا سخنش ...الصالحین. زیرا هنگامی که این را بخواند، سلام او به هر بنده صالح خدا در آسمانها و زمین خواهد رسید. (سپس بگوید): أشهد أن لا إله إلا الله وأشهد أن محمداً عبده ورسوله. آنگاه از ثنا و دعاهای موجود، هر چه خواست انتخاب کند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
تشهد، سلام و درود را به خداوند و بندگان شایسته او اختصاص میدهد.
صحابه در نماز میگفتند: «سلام بر خدا، سلام بر فلانی.» پیامبر ﷺ این عبارت را اصلاح کرد و تشهد را به آنان آموخت.
نامی از نامهای خداوند؛ او کامل و از هر عیب و نقصی منزّه است.
همه درودها و سلامهای ارجمند از آنِ خداوند است.
گواهی ایمان و سلامی که هنگام نشستن در نماز خوانده میشود.
عالمان از این روایت برداشت کردهاند که مؤمن هنگام نشستن در نماز، تشهدِ نقلشده را میخواند و سلام را چنان به خداوند خطاب نمیکند که گویی او به آن نیاز دارد؛ زیرا خداوند خود «السَّلام» است. این عبارت همچنین همه بندگان شایسته در آسمانها و زمین را دربرمیگیرد. نمازگزار پس از گفتن گواهیها میتواند خداوند را با هر ستایشی که میخواهد بستاید. مذاهب فقهی درباره حکم دقیق و عبارت تشهد اختلاف دارند، اما همگی بر اهمیت آن در نماز تأکید میکنند.
- تشهد را با دقت بیاموز و هنگام نشستن در نماز، کلماتش را آگاهانه بر زبان بیاور.
- ستایش و عبادت خود را به خداوند اختصاص بده و در سلام خود بندگان شایسته را نیز دربرگیر.
- پس از گواهی ایمان، از فرصت برای ستایش خداوند و دعا کردن خالصانه به درگاه او بهره ببر.
این روایت درباره تلاوت قرآن در نماز است و در کنار این حدیث، زمینهای برای فهم دعاها و ستایشها در نماز فراهم میکند.
Sahih al-Bukhari · #6330 (Sahih)این روایت دعایی را دربرمیگیرد که پیامبر ﷺ در نماز آموزش داد و با این نکته پیوند دارد که پس از تشهد میتوان خداوند را ستود و از او درخواست کرد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.