Sahih al-Bukhari، حدیث 6507
روایتشده توسط Ubada ibn as-Samit. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا پیامبر ﷺ
- 1حَجَّاجٌآن را به البخاري روایت کرد
- 2هَمَّامٌ
- 3قَتَادَةُ
- 4أَنَسٍ
- 5عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَنَسٍ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ أَحَبَّ لِقَاءَ اللَّهِ أَحَبَّ اللَّهُ لِقَاءَهُ، وَمَنْ كَرِهَ لِقَاءَ اللَّهِ كَرِهَ اللَّهُ لِقَاءَهُ ". قَالَتْ عَائِشَةُ أَوْ بَعْضُ أَزْوَاجِهِ إِنَّا لَنَكْرَهُ الْمَوْتَ. قَالَ " لَيْسَ ذَاكَ، وَلَكِنَّ الْمُؤْمِنَ إِذَا حَضَرَهُ الْمَوْتُ بُشِّرَ بِرِضْوَانِ اللَّهِ وَكَرَامَتِهِ، فَلَيْسَ شَىْءٌ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا أَمَامَهُ، فَأَحَبَّ لِقَاءَ اللَّهِ وَأَحَبَّ اللَّهُ لِقَاءَهُ، وَإِنَّ الْكَافِرَ إِذَا حُضِرَ بُشِّرَ بِعَذَابِ اللَّهِ وَعُقُوبَتِهِ، فَلَيْسَ شَىْءٌ أَكْرَهَ إِلَيْهِ مِمَّا أَمَامَهُ، كَرِهَ لِقَاءَ اللَّهِ وَكَرِهَ اللَّهُ لِقَاءَهُ ". اخْتَصَرَهُ أَبُو دَاوُدَ وَعَمْرٌو عَنْ شُعْبَةَ. وَقَالَ سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ سَعْدٍ عَنْ عَائِشَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
حجاج برای ما حدیث کرد، همام برای ما حدیث کرد، قتاده برای ما حدیث کرد، از انس، او از عبادة بن صامت، و او از پیامبر ﷺ روایت کرد که فرمودند:
«هر کس دیدار با الله را دوست بدارد، الله نیز دیدار با او را دوست میدارد؛ و هر کس دیدار با الله را ناخوش دارد، الله نیز دیدار با او را ناخوش میدارد.» سپس عایشه یا یکی از همسران پیامبر ﷺ گفت: «ما مرگ را ناخوش میداریم.» ایشان فرمودند: «موضوع این نیست، بلکه هنگامی که زمان مرگ مؤمن فرا رسد، به او مژدة خشنودی الله و کرامت او داده میشود، پس هیچ چیز نزد او محبوبتر از آنچه پیش روی اوست نمیباشد؛ بنابراین دیدار با الله را دوست میدارد و الله نیز دیدار با او را دوست میدارد. اما چون زمان مرگ کافر فرا رسد، به او خبر عذاب الله و کیفر او داده میشود، پس هیچ چیز نزد او مکروهتر از آنچه پیش روی اوست نمیباشد؛ بنابراین دیدار با الله را ناخوش میدارد و الله نیز دیدار با او را ناخوش میدارد.» ابوداود و عمرو این حدیث را از شعبه اختصار کردهاند. و سعید از قتاده، او از زراره، او از سعد، او از عایشه، و او از پیامبر ﷺ روایت کرده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
مؤمن هنگامی مشتاق دیدار خداوند میشود که خشنودی او را پیش روی خود میبیند.
حضور نهایی در پیشگاه خداوند در آخرت.
رضایت خداوند از انسان و پاداشی که به او وعده میدهد.
خبر خوشی که مؤمن با نزدیک شدن مرگ دریافت میکند.
عالمان کلاسیک توضیح میدهند که ناخوشایندی طبیعیِ درد و مرگ به معنای رویگردانی از خداوند نیست. این سخن دربارهٔ نگرش انسان به دیدار خداوند است؛ نگرشی که هنگامی آشکار میشود که فردِ در حال مرگ سرانجام و پاداش خود را میبیند. این حدیث به ایمان و کردار شایسته فرامیخواند و امید به خشنودی خداوند میبخشد، بیآنکه ترس از مرگ را نکوهش کند.
- ایمان خود را تقویت و کارهای نیک انجام بده تا با امید به خشنودی خداوند زندگی کنی.
- بپذیر که ترس از درد مرگ امری انسانی است؛ آن را با بیزاری از خداوند اشتباه نگیر.
- پیوسته به آخرت بیندیش و از خداوند فرجامی نیک بخواه.
این حدیثِ ابوموسی همان سخن را تکرار میکند که خداوند دیدار کسی را دوست دارد که مشتاق آن است و با توضیح دربارهٔ نزدیک شدن مرگ، معنا را کامل میکند.
Sahih al-Bukhari · #6509 (Sahih)این روایت لحظهای را توصیف میکند که فردِ در حال مرگ به استقبال آخرت میرود و با مژده یا خبر ناخوشایند در این حدیث پیوند دارد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.