Sahih al-Bukhari، حدیث 6973
روایتشده توسط Abdur Rahman ibn Awf. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ
- 1عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَآن را به البخاري روایت کرد
- 2مَالِكٍ
- 3ابْنِ شِهَابٍ
- 4عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ خَرَجَ إِلَى الشَّأْمِ، فَلَمَّا جَاءَ بِسَرْغَ بَلَغَهُ أَنَّ الْوَبَاءَ وَقَعَ بِالشَّأْمِ فَأَخْبَرَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا سَمِعْتُمْ بِأَرْضٍ فَلاَ تَقْدَمُوا عَلَيْهِ، وَإِذَا وَقَعَ بِأَرْضٍ وَأَنْتُمْ بِهَا فَلاَ تَخْرُجُوا فِرَارًا مِنْهُ ". فَرَجَعَ عُمَرُ مِنْ سَرْغَ. وَعَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عُمَرَ إِنَّمَا انْصَرَفَ مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ.
عبدالله بن مسلمه برای ما حدیث کرد، از مالک، او از ابن شهاب، او از عبدالله بن عامر بن ربیعه روایت کرد که عمر بن خطاب رضی الله عنه عازم شام شد. چون به مکانی به نام سَرغ رسید، به او خبر رسید که وبای طاعون در شام شیوع یافته است. آنگاه عبدالرحمن بن عوف به او اطلاع داد که رسول الله ﷺ فرمودهاند:
«هرگاه خبر شیوع وبا در سرزمینی را شنیدید، به آنجا وارد نشوید؛ و اگر در سرزمینی وبا شیوع یافت و شما در آنجا بودید، برای فرار از آن خارج نشوید.» بنابراین عمر از سَرغ بازگشت. و از ابن شهاب، از سالم بن عبدالله روایت شده است که عمر تنها به سبب همین حدیث عبدالرحمن بازگشت.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
از ورود به منطقهای که گرفتار همهگیری است خودداری کنید و از ترسِ همهگیری از آنجا خارج نشوید.
عمر بن خطاب در راه شام بود و در سرغ شنید که در آنجا همهگیری شیوع یافته است. پس از آنکه عبدالرحمان بن عوف رهنمود پیامبر ﷺ را نقل کرد، عمر بازگشت.
منطقهٔ تاریخیای که بخشهایی از سوریه، فلسطین، اردن و لبنان امروزی را دربر میگرفت.
مکانی در مسیر میان حجاز و شام.
بیماری واگیرداری که در مقیاسی گسترده در منطقهای شیوع مییابد.
دانشمندان کلاسیک از این روایت چنین برداشت کردهاند که نباید وارد منطقهٔ گرفتار همهگیری شد و نباید با هدف گریز از سرایت از آن خارج شد. این رهنمود هم از مسافر و هم از مردم مناطق دیگر محافظت میکند. دانشمندان همچنین بحث کردهاند که خروج به دلیلی معتبر دیگر، مانند دریافت مراقبتهای ضروری یا انجام کاری فوری، با فرار از همهگیری یکسان نیست. مذاهب فقهی بر اهمیت این پیشگیری نبوی تأکید دارند؛ چگونگی اجرای آن با توجه به شرایط و دلایل معتبر سنجیده میشود.
- هنگام شیوع بیماری، توصیههای جاری سفر را بررسی کنید و از سفرهای غیرضروری به مناطق گرفتار بپرهیزید.
- از دستورالعملهای مراجع بهداشتی صلاحیتدار پیروی کنید و دیگران را بیدلیل در معرض خطر سرایت قرار ندهید.
- میان فرار از روی ترس و جابهجایی ضروری، مانند رفتن برای دریافت مراقبتهای درمانی، تفاوت بگذارید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.