Sahih al-Bukhari، حدیث 7300
روایتشده توسط Ali ibn Abi Talib. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Ali ibn Abi Talib
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ التَّيْمِيُّ، حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، خَطَبَنَا عَلِيٌّ ـ رضى الله عنه ـ عَلَى مِنْبَرٍ مِنْ آجُرٍّ، وَعَلَيْهِ سَيْفٌ فِيهِ صَحِيفَةٌ مُعَلَّقَةٌ فَقَالَ وَاللَّهِ مَا عِنْدَنَا مِنْ كِتَابٍ يُقْرَأُ إِلاَّ كِتَابُ اللَّهِ وَمَا فِي هَذِهِ الصَّحِيفَةِ. فَنَشَرَهَا فَإِذَا فِيهَا أَسْنَانُ الإِبِلِ وَإِذَا فِيهَا " الْمَدِينَةُ حَرَمٌ مِنْ عَيْرٍ إِلَى كَذَا، فَمَنْ أَحْدَثَ فِيهَا حَدَثًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ، لاَ يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلاَ عَدْلاً ". وَإِذَا فِيهِ " ذِمَّةُ الْمُسْلِمِينَ وَاحِدَةٌ يَسْعَى بِهَا أَدْنَاهُمْ، فَمَنْ أَخْفَرَ مُسْلِمًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ، لاَ يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلاَ عَدْلاً ". وَإِذَا فِيهَا " مَنْ وَالَى قَوْمًا بِغَيْرِ إِذْنِ مَوَالِيهِ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لاَ يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلاَ عَدْلاً ".
عمر بن حفص بن غیاث برای ما حدیث کرد، پدرم برای ما حدیث کرد، اعمش برای ما حدیث کرد، ابراهیم تیمی برای من حدیث کرد، پدرم برای من حدیث کرد و گفت: علی رضی الله عنه بر فراز منبری از آجر ایستاده بود و شمشیری داشت که طوماری به آن آویزان بود. ایشان فرمودند:
«به خدا سوگند، ما کتابی برای خواندن نداریم جز کتاب خدا و آنچه در این طومار است.» سپس آن را گشودند؛ دیدیم که در آن احکام دندانهای شتر (دیه) نوشته شده بود و همچنین نوشته شده بود: «مدینه از عیر تا فلان مکان حرم است. هر کس در آن بدعتی یا گناهی مرتکب شود، لعنت خدا، فرشتگان و تمام مردم بر او باد. خداوند هیچ عمل واجب یا مستحبی را از او نخواهد پذیرفت.» و در آن نوشته شده بود: «ذمه (پناه و امنیت) مسلمانان یکی است و پایینترین فرد آنان نیز میتواند آن را اعطا کند. هر کس پیمان امن یک مسلمان را نقض کند، لعنت خدا، فرشتگان و تمام مردم بر او باد. خداوند هیچ عمل واجب یا مستحبی را از او نخواهد پذیرفت.» و در آن نوشته شده بود: «هر کس بدون اجازه موالیان خود (آزادکنندگانش) با قومی پیوند ولایت ببندد، لعنت خدا، فرشتگان و تمام مردم بر او باد. خداوند هیچ عمل واجب یا مستحبی را از او نخواهد پذیرفت.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
علی قواعد مربوط به مدینه، امان و پیمانها را از صحیفهای نقل میکند.
منطقهای با حرمت ویژه که انجام کارهای ممنوع در آن گناهی سنگینتر دارد.
تعهدی برای تأمین امنیت که یک مسلمان میدهد و دیگران باید آن را رعایت کنند.
متن به پیوند میان فرد آزادشده و کسی که او را آزاد کرده است میپردازد.
عالمان از این روایت نتیجه میگیرند که سنت، در کنار قرآن، منبعی معتبر برای احکام و راهنماییهاست؛ زیرا علی هم از کتاب خدا و هم از محتوای صحیفه یاد میکند. روایت جایگاه ویژهٔ مدینه و ممنوعیت خیانت به امانی را که داده شده است تأیید میکند. همچنین روشن میسازد که حتی مسلمانی با جایگاه پایینتر میتواند امانی بدهد که جامعه ملزم به رعایت آن است. بخش مربوط به پیوند ولاء تأکید میکند که چنین پیوندهایی را نمیتوان خودسرانه گسست؛ کاربرد دقیق آن در چارچوب قواعد فقه اسلامی قرار دارد.
- به امانی که مسلمانی داده است احترام بگذارید و خودسرانه آن را نقض نکنید.
- حرمت مدینه را پاس بدارید و از انجام کارهای ممنوع در آن بپرهیزید.
- احکام دینی را از منابع معتبر بیاموزید و پیمانها را طبق قواعد فقه اسلامی رعایت کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.