Sahih al-Bukhari، حدیث 7448
روایتشده توسط Usama ibn Zayd. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا پیامبر ﷺ
- 1مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَآن را به البخاري روایت کرد
- 2عَبْدُ الْوَاحِدِ
- 3عَاصِمٌ
- 4أَبِي عُثْمَانَ
- 5أُسَامَةَ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ أُسَامَةَ، قَالَ كَانَ ابْنٌ لِبَعْضِ بَنَاتِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَقْضِي، فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ أَنْ يَأْتِيَهَا فَأَرْسَلَ " إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ، وَلَهُ مَا أَعْطَى، وَكُلٌّ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى، فَلْتَصْبِرْ وَلْتَحْتَسِبْ ". فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ فَأَقْسَمَتْ عَلَيْهِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقُمْتُ مَعَهُ وَمُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ وَأُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ وَعُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ، فَلَمَّا دَخَلْنَا نَاوَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الصَّبِيَّ وَنَفْسُهُ تَقَلْقَلُ فِي صَدْرِهِ ـ حَسِبْتُهُ قَالَ ـ كَأَنَّهَا شَنَّةٌ، فَبَكَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ أَتَبْكِي فَقَالَ " إِنَّمَا يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ ".
موسی بن اسماعیل به ما حدیث کرد، عبدالواحد به ما حدیث کرد، عاصم از ابوعثمان، و او از اسامه روایت نمود که گفت: یکی از فرزندان دختران پیامبر ﷺ در حال احتضار بود، لذا دختر پیامبر کسی را فرستاد تا ایشان را خبر کند. پیامبر ﷺ در پاسخ فرمودند:
«آنچه خدا میگیرد از اوست و آنچه میبخشد نیز از اوست، و هر چیزی اجل معینی دارد؛ پس باید صبر پیشه کند و امید پاداش الهی داشته باشد.» سپس دوباره نزد ایشان فرستاد و قسم داد که تشریف بیاورند. رسول الله ﷺ برخاستند و من نیز همراه ایشان بلند شدم؛ معاذ بن جبل، أُبیّ بن کعب و عباده بن صامت نیز همراه بودند. چون وارد شدیم، کودک را به دست رسول الله ﷺ دادند در حالی که جانش در سینهاش میلرزید — (راوی گوید: گمان کنم فرمودند) — مانند یک مشک آب کهنه. آنگاه رسول الله ﷺ گریستند. سعد بن عباده عرض کرد: «آیا گریه میکنید؟» فرمودند: «خداوند تنها بر بندگان رحیم خود رحم میکند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
هنگام فقدان، پیامبر ﷺ هم صبر و هم مهربانی را میآموزد.
هر انسانی عمری دارد که الله مقدر کرده است؛ آنچه او میبخشد و میگیرد، به او تعلق دارد.
در سختیها صبر کردن و پاداش آن را از الله خواستن.
با دیگران نرمخو، همدل و مراقب بودن.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که صبر در هنگام فقدان به این معنا نیست که کسی نباید اندوهگین شود یا اشک بریزد. پیامبر ﷺ برای کودکِ در حال مرگ گریست و تأیید کرد که مهربانی فضیلتی است. این روایت همچنین میآموزد که دلداری دادن با سخنانی دربارهٔ تقدیر و پاداش الهی بجاست. به سعد بن عباده گفته شد که گریه و صبر با هم سازگارند: اندوه در دل با توکل به الله منافاتی ندارد.
- با سخنان گرم، کسی را که سوگوار است دلداری دهید و اندوهش را به رسمیت بشناسید؛ اشک ریختن را نشانهٔ کمبود ایمان ندانید.
- هنگام فقدان به خود یادآوری کنید که آنچه الله میبخشد و میگیرد از آنِ اوست و از او صبر و پاداش بخواهید.
- امروز با حضور عملی در کنار کسی که درد یا سوگ را تجربه میکند، مهربانی نشان دهید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.