Sahih al-Bukhari، حدیث 7468
روایتشده توسط Ubadah ibn al-Samit. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Ubadah ibn al-Samit
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ الْمُسْنَدِيُّ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، قَالَ بَايَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي رَهْطٍ فَقَالَ " أُبَايِعُكُمْ عَلَى أَنْ لاَ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا، وَلاَ تَسْرِقُوا، وَلاَ تَزْنُوا، وَلاَ تَقْتُلُوا أَوْلاَدَكُمْ، وَلاَ تَأْتُوا بِبُهْتَانٍ تَفْتَرُونَهُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَأَرْجُلِكُمْ وَلاَ تَعْصُونِي فِي مَعْرُوفٍ، فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ، وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَأُخِذَ بِهِ فِي الدُّنْيَا فَهْوَ لَهُ كَفَّارَةٌ وَطَهُورٌ، وَمَنْ سَتَرَهُ اللَّهُ فَذَلِكَ إِلَى اللَّهِ إِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ وَإِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُ ".
عبدالله مُسنَدی برای ما حدیث کرد، هشام برای ما حدیث کرد، مَعمَر ما را خبر داد، از زُهری، از ابوادریس، از عُباده بن صامت که گفت: همراه گروهی با رسول خدا ﷺ بیعت کردم. پس ایشان فرمودند:
«با شما بیعت میکنم بر اینکه چیزی را شریک الله قرار ندهید، دزدی نکنید، زنا نکنید، فرزندانتان را نکشید، و بهتانی که خودتان ساختهاید میان دستها و پاهایتان نیاورید، و در کارِ نیکو نافرمانیام نکنید. پس هر کس از شما به عهد خود وفا کند، پاداشش بر عهدهٔ الله است؛ و هر کس مرتکب یکی از این گناهان شود و در دنیا مجازات گردد، همان مجازات برایش کفّاره و پاکیزگی خواهد بود؛ و اما اگر الله گناه کسی را پوشیده دارد، کارش به الله واگذار است: اگر بخواهد عذابش میکند و اگر بخواهد میبخشد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
این پیمان، توحید و رفتار نیک را با مسئولیتپذیری و امید به آمرزش پیوند میدهد.
تعهدی استوار به اطاعت از پیامبر ﷺ در امور نیک و جایز.
تهمتی ساختگی است؛ این تعبیر، از جمله، به نسبتدادن فرزندی به کسی دیگر اشاره دارد.
مجازات دنیوی ممکن است برای گناهی که بهخاطرش اجرا شده، موجب بخشایش و پاکشدن باشد.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت میکنند که گناهان یادشده جدیاند و اطاعت از پیامبر ﷺ در امور نیک و جایز واجب است، نه در نافرمانی از الله. هر کس در زندگی دنیا مجازات مقررِ گناهی را تحمل کند، آن مجازات برایش کفاره است؛ درباره کسی که مجازات نمیشود، الله تصمیم میگیرد و یا به عدالت مجازات میکند یا از سر رحمت میبخشد. این سخن مجوزی برای ارتکاب گناه نیست: توبه صادقانه و جبران حقوقی که پایمال شدهاند همچنان اهمیت دارند.
- توحید را در انتخابهایت آشکار کن: از شرک بپرهیز و مال و آبروی دیگران را حرمت بدار.
- وقتی کسی را راهنمایی میکنی، او را فقط به کارهای نیک و جایز فرا بخوان.
- پس از گناه، با توبهای صادقانه به سوی الله بازگرد و هر جا به کسی ستم کردهای، آن را جبران کن.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.