Sahih al-Bukhari، حدیث 7514
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا پیامبر ﷺ
- 1مُسَدَّدٌآن را به البخاري روایت کرد
- 2أَبُو عَوَانَةَ
- 3قَتَادَةَ
- 4صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ
- 5رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ، أَنَّ رَجُلاً، سَأَلَ ابْنَ عُمَرَ كَيْفَ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ فِي النَّجْوَى قَالَ " يَدْنُو أَحَدُكُمْ مِنْ رَبِّهِ حَتَّى يَضَعَ كَنَفَهُ عَلَيْهِ فَيَقُولُ أَعَمِلْتَ كَذَا وَكَذَا فَيَقُولُ نَعَمْ. وَيَقُولُ عَمِلْتَ كَذَا وَكَذَا فَيَقُولُ نَعَمْ. فَيُقَرِّرُهُ، ثُمَّ يَقُولُ إِنِّي سَتَرْتُ عَلَيْكَ فِي الدُّنْيَا، وَأَنَا أَغْفِرُهَا لَكَ الْيَوْمَ ". وَقَالَ آدَمُ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، حَدَّثَنَا صَفْوَانُ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم
مُسَدَّد برای ما حدیث کرد، ابوعَوانه برای ما حدیث کرد، از قَتاده، از صَفوان بن مُحرِز که مردی از ابن عُمر پرسید:
«رسول الله ﷺ را درباره نجوا چه فرمودند شنیدی؟» گفت: «هر یک از شما به پروردگارش چنان نزدیک شود که خداوند او را در پوشش خود قرار میدهد و میفرماید: آیا فلان کار را کردی؟ میگوید: آری. باز میفرماید: و آیا فلان کار را کردی؟ میگوید: آری. بدین سان خداوند اقرار او را تثبیت میکند، سپس میفرماید: من در دنیا گناهانت را پوشاندم و امروز آنها را بر تو میبخشم.» و آدم گفت: شیبان برای ما حدیث کرد، قتاده برای ما حدیث کرد، صفوان برای ما حدیث کرد، از ابن عمر: «پیامبر ﷺ را شنیدم...»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
الله پس از اعتراف مؤمن در روز قیامت، گناهان او را میپوشاند و او را میآمرزد.
گفتوگویی محرمانه میان الله و بندهاش، دور از دید و شنیدن دیگران.
الله بنده را میپوشاند تا حسابرسی او به دیگران نشان داده نشود.
بنده هنگامی که الله دربارهٔ اعمالش از او میپرسد، آنها را تأیید میکند.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت کردهاند که مؤمن در روز قیامت بهطور شخصی مورد حسابرسی قرار میگیرد و الله، هرگاه بخواهد، گناهانی را که در این دنیا پوشانده بود میآمرزد. پوشیده ماندن گناهان مجوزی برای پافشاری بر گناه نیست؛ بلکه باید با توبه و امید به رحمت الله همراه باشد. این روایت همچنین تأیید میکند که الله چنانکه شایستهٔ اوست سخن میگوید و عمل میکند، بیآنکه صفات او با صفات آفریدگان مقایسه شود. این روایت حکم فقهی مستقلی را بیان نمیکند که چهار مذهب فقهی دربارهٔ آن اختلاف داشته باشند.
- در پیشگاه الله به خطاهای خود اعتراف کن و با توبهای خالصانه به سوی او بازگرد.
- خطاهای دیگران را بپوشان و از بازگو کردن گناهانشان بپرهیز.
- امید به آمرزش الله را با مسئولیتپذیری در قبال اعمالت همراه کن.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.