Sahih al-Bukhari، حدیث 771
روایتشده توسط Abu Barza al-Aslami. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Barza al-Aslami
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا آدَمُ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا سَيَّارُ بْنُ سَلاَمَةَ، قَالَ دَخَلْتُ أَنَا وَأَبِي، عَلَى أَبِي بَرْزَةَ الأَسْلَمِيِّ فَسَأَلْنَاهُ عَنْ وَقْتِ الصَّلَوَاتِ، فَقَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي الظُّهْرَ حِينَ تَزُولُ الشَّمْسُ، وَالْعَصْرَ وَيَرْجِعُ الرَّجُلُ إِلَى أَقْصَى الْمَدِينَةِ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ، وَنَسِيتُ مَا قَالَ فِي الْمَغْرِبِ، وَلاَ يُبَالِي بِتَأْخِيرِ الْعِشَاءِ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ وَلاَ يُحِبُّ النَّوْمَ قَبْلَهَا، وَلاَ الْحَدِيثَ بَعْدَهَا، وَيُصَلِّي الصُّبْحَ فَيَنْصَرِفُ الرَّجُلُ فَيَعْرِفُ جَلِيسَهُ، وَكَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ أَوْ إِحْدَاهُمَا مَا بَيْنَ السِّتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ.
آدم به ما حدیث نقل کرد و گفت: شعبه به ما حدیث نقل کرد و گفت: سَیّار بن سلامه به ما حدیث نقل کرد و گفت: من و پدرم نزد ابوبرزه اسلمی رفتیم و از او درباره اوقات نمازها پرسیدیم. او پاسخ داد:
«پیامبر ﷺ نماز ظهر را هنگامی که خورشید از وسط آسمان میگذشت اقامه میکردند، و نماز عصر را در زمانی میخواندند که اگر کسی به دورترین نقطه مدینه بازمیگشت، هنوز خورشید تابناک بود. و فراموش کردم که ایشان درباره نماز مغرب چه گفتند. تأخیر انداختن نماز عشا تا یکسوم شب را ناپسند نمیدانستند، اما خوابیدن پیش از آن و سخن گفتن پس از آن را دوست نداشتند. نماز صبح را چنان هنگامی اقامه میکردند که چون شخصی از نماز فارغ میشد، میتوانست همنشین خود را بشناسد. و در دو رکعت یا یکی از آنها میان شصت تا صد آیه تلاوت میفرمودند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ نمازهای روزانه را در اوقات شناختهشده و گستردهای بهجا میآورد.
این زمان آغاز وقت نماز ظهر است؛ پس از آنکه خورشید از میانهٔ آسمان بهسوی غرب حرکت کند.
بخشی از شب که از غروب خورشید تا سپیدهدم محاسبه میشود.
مقدار تلاوت قرآن در یک یا هر دو رکعت نماز صبح.
عالمان از این روایت نتیجه میگیرند که وقت ظهر پس از زوال خورشید آغاز میشود و در شرایط توصیفشده، نماز عصر در روشنایی روز بهجا آورده میشد. روایت نشان میدهد که بهتأخیر انداختن نماز عشا تا یکسوم شب جایز است، درحالیکه خوابیدن پیش از آن و گفتوگوی بیدلیل پس از آن ناپسند شمرده شده است. توصیف نماز صبح نشان میدهد که هنگام تلاوت، هوا آنقدر روشن بود که حاضران یکدیگر را تشخیص میدادند. مذاهب فقهی با استناد به این روایت و روایات دیگر، دربارهٔ مرزهای دقیق اوقات و زمانهای برتر بحث کردهاند؛ این توصیف مجوزی برای خواندن نماز بیرون از وقت مقرر آن نیست.
- برنامهٔ کارهای روزانهات را طوری تنظیم کن که هر نماز را در وقت مقرر آن بخوانی.
- از بیدار ماندن طولانی و گفتوگوی بیدلیل پس از عشا پرهیز کن و استراحت را بخشی از برنامهٔ شبانهات قرار بده.
- در نماز صبح، متناسب با توانایی خود و شکل مقرر نماز، برای تلاوت با توجه قرآن وقت بگذار.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.