Sahih al-Bukhari، حدیث 846
روایتشده توسط Zayd ibn Khalid al-Juhani. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Zayd ibn Khalid al-Juhani
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، أَنَّهُ قَالَ صَلَّى لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلاَةَ الصُّبْحِ بِالْحُدَيْبِيَةِ عَلَى إِثْرِ سَمَاءٍ كَانَتْ مِنَ اللَّيْلَةِ، فَلَمَّا انْصَرَفَ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ " هَلْ تَدْرُونَ مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ ". قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. قَالَ " أَصْبَحَ مِنْ عِبَادِي مُؤْمِنٌ بِي وَكَافِرٌ، فَأَمَّا مَنْ قَالَ مُطِرْنَا بِفَضْلِ اللَّهِ وَرَحْمَتِهِ فَذَلِكَ مُؤْمِنٌ بِي وَكَافِرٌ بِالْكَوْكَبِ، وَأَمَّا مَنْ قَالَ بِنَوْءِ كَذَا وَكَذَا فَذَلِكَ كَافِرٌ بِي وَمُؤْمِنٌ بِالْكَوْكَبِ ".
عبدالله بن مسلمه از مالک، از صالح بن کیسان، از عبیدالله بن عبدالله بن عتبه بن مسعود، و او از زید بن خالد جُهَنی روایت کرده است که گفت: رسول خدا ﷺ در حدیبیه پس از شبی بارانی، نماز صبح را برای ما اقامه کردند. چون از نماز فارغ شدند، رو به مردم کردند و فرمودند:
«آیا میدانید پروردگارتان چه فرموده است؟» گفتند: «الله و رسولش داناترند.» فرمودند: «الله فرموده است: بامداد امروز برخی از بندگانم بر من مؤمن و برخی کافر شدند. هر کس بگوید: به فضل و رحمت الله باران باریده است، پس او به من ایمان آورده و به ستاره کفر ورزیده است؛ و هر کس بگوید: به خاطر طلوع فلان ستاره باران آمده است، پس او به من کفر ورزیده و به آن ستاره ایمان آورده است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
باران از لطف الله است و ستارگان آن را تعیین نمیکنند.
پیامبر ﷺ پس از شبی بارانی، بعد از نماز فجر در حدیبیه با مردم سخن گفتند.
ستاره یا صورت فلکیای که در گاهشماری کهن عرب با دورهای مشخص مرتبط دانسته میشد.
انکار این باور که ستارگان قدرت مستقلی دارند؛ منظور انکار وجود ستارگان نیست.
عالمان کلاسیک توضیح میدهند که حکم سخن درباره باران به مقصود گوینده بستگی دارد: کسی که الله را بخشنده میداند و باران را به لطف او نسبت میدهد، توحید را اظهار میکند؛ اما کسی که ستارگان را علتهای مستقل میشمارد، برای آنها سهمی از قدرت الهی قائل میشود و به شرک میافتد. کسی که تنها به دورهای زمانی اشاره میکند، بیآنکه باور داشته باشد ستارهای باران را پدید میآورد، همان سخن اعتقادی را نمیگوید. این حدیث همچنین میآموزد که مردم باید در انتخاب واژگان مربوط به ایمان دقت کنند.
- هنگام باران، سپاسگزارانه بگویید: الله از لطف و رحمت خود بر ما باران فرستاد.
- رخدادها را به ستارگان یا دیگر آفریدگان نسبت ندهید، گویی آنها مستقلاً اختیار دارند.
- در بیان خود دقت کنید و روشن سازید که آفریدگان بیرون از اراده الله قدرتی ندارند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.