Sunan Ibn Majah، حدیث 2156
روایتشده توسط Abu Sa'id al-Khudri. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Sa'id al-Khudri
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ إِيَاسٍ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ثَلاَثِينَ رَاكِبًا فِي سَرِيَّةٍ فَنَزَلْنَا بِقَوْمٍ فَسَأَلْنَاهُمْ أَنْ يَقْرُونَا فَأَبَوْا فَلُدِغَ سَيِّدُهُمْ فَأَتَوْنَا فَقَالُوا أَفِيكُمْ أَحَدٌ يَرْقِي مِنَ الْعَقْرَبِ فَقُلْتُ نَعَمْ أَنَا وَلَكِنْ لاَ أَرْقِيهِ حَتَّى تُعْطُونَا غَنَمًا . قَالُوا فَإِنَّا نُعْطِيكُمْ ثَلاَثِينَ شَاةً . فَقَبِلْنَاهَا فَقَرَأْتُ عَلَيْهِ ( الْحَمْدُ ) سَبْعَ مَرَّاتٍ فَبَرِئَ وَقَبَضْنَا الْغَنَمَ فَعَرَضَ فِي أَنْفُسِنَا مِنْهَا شَىْءٌ فَقُلْنَا لاَ تَعْجَلُوا حَتَّى نَأْتِيَ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَلَمَّا قَدِمْنَا ذَكَرْتُ لَهُ الَّذِي صَنَعْتُ فَقَالَ " أَوَ مَا عَلِمْتَ أَنَّهَا رُقْيَةٌ اقْتَسِمُوهَا وَاضْرِبُوا لِي مَعَكُمْ سَهْمًا " . حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ، عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بِنَحْوِهِ ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بِنَحْوِهِ . قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ وَالصَّوَابُ هُوَ أَبُو الْمُتَوَكِّلِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ .
محمد بن عبدالله بن نمیر به ما حدیث کرد، ابومعاویه به ما حدیث کرد، اعمش از جعفر بن ایاس، او از ابونضره، و او از ابوسعید خدری روایت کرد که گفت: رسول الله ﷺ ما را در قالب یک گروه سی نفره سواره به مأموریت فرستاد. نزد قومی فرود آمدیم و از آنان درخواست مهماننوازی کردیم، اما آنان امتناع ورزیدند. سپس پیشوای آن قوم را عقرب گزید، پس نزد ما آمدند و گفتند:
«آیا در میان شما کسی هست که برای عقربگزیدگی رقیه کند؟» گفتم: «بله، من هستم؛ اما تا زمانی که به ما گوسفند ندهید، بر او رقیه نخواهم کرد.» گفتند: «ما سی گوسفند به شما میدهیم.» پس ما پذیرفتیم و من هفت بار سوره حمد (فاتحه) را بر او خواندم. او بهبود یافت و ما گوسفندان را گرفتیم. آنگاه در دلهایمان درباره این کار تردیدی پدید آمد، پس گفتیم: «عجله نکنید تا نزد پیامبر ﷺ برویم.» چون بازگشتیم، ماجرا را برای ایشان تعریف کردم. فرمودند: «از کجا دانستی که این رقیه است؟ آنها را تقسیم کنید و سهمی نیز برای من قرار دهید.» ابوکریب به ما حدیث کرد، هشیم به ما حدیث کرد، ابوبشر از ابوالمتوکل، او از ابوسعید، و او از پیامبر ﷺ به همین مضمون روایت کرد. و محمد بن بشار به ما حدیث کرد، محمد بن جعفر به ما حدیث کرد، شعبه از ابوبشر، او از ابوالمتوکل، او از ابوسعید، و او از پیامبر ﷺ به همین مضمون روایت کرد. ابوعبدالله گفت: نام صحیح ابوالمتوکل است، انشاءالله.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ دریافت دستمزد در برابر رُقیه با سورهٔ فاتحه را تأیید کرد.
دعا یا تلاوت قرآن برای درخواست حفاظت یا شفا از الله.
نامی برای سورهٔ فاتحه که با عبارت «ستایش از آنِ الله است» آغاز میشود.
لشکرکشیای که پیامبر ﷺ شخصاً در آن شرکت نمیکرد.
عالمان از این روایت نتیجه میگیرند که رُقیه با آیات قرآن جایز است و دریافت دستمزد برای درمانی که جایز است، اشکالی ندارد. تأیید پیامبر ﷺ تردید صحابه را برطرف میکند؛ درخواست ایشان برای سهمی از دستمزد نیز تأیید میکند که دریافت آن حرام نبود. رُقیه باید متوجه الله باشد و نباید شامل عبارتهای ممنوع یا شرکآمیز شود.
- پیش از درمان، دربارهٔ دستمزد درخواستی بهروشنی توافق کنید و آن را بپذیرید.
- در رُقیه از دعاها و تلاوتهای قرآنیِ جایز استفاده کنید و برای شفا به الله توکل کنید.
- اگر دربارهٔ درآمدی تردید دارید، از اهل علمِ مورد اعتماد بپرسید و بررسی کنید که خدمت و پرداخت جایز باشد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.