Sunan Ibn Majah، حدیث 57
روایتشده توسط Abu Hurairah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از ابن ماجه تا پیامبر ﷺ
- 1عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ الطَّنَافِسِيُّآن را به ابن ماجه روایت کرد
- 2وَكِيعٌ
- 3سُفْيَانُ
- 4سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ
- 5عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ
- 6أَبِي صَالِحٍ
- 7أَبِي هُرَيْرَةَ
- 8رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ الطَّنَافِسِيُّ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " الإِيمَانُ بِضْعٌ وَسِتُّونَ أَوْ سَبْعُونَ بَابًا أَدْنَاهَا إِمَاطَةُ الأَذَى عَنِ الطَّرِيقِ وَأَرْفَعُهَا قَوْلُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنَ الإِيمَانِ " . حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، ح وَحَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ سُهَيْلٍ، جَمِيعًا عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ نَحْوَهُ .
علی بن محمد طنافسی به ما حدیث کرد، وکیع به ما حدیث کرد، سفیان از سهیل بن ابی صالح، او از عبدالله بن دینار، او از ابی صالح، و او از ابوهریره روایت کردند که گفت: رسول الله ﷺ فرمودند:
«ایمان بیش از شصت یا هفتاد شعبه دارد؛ پایینترین آنها برداشتن آزار از سر راه است و بالاترین آنها گفتنِ لا إله إلا الله (هیچ معبودی جز الله نیست) میباشد. و حیا شاخهای از ایمان است.» ابوبکر بن ابیشیبه به ما حدیث کرد، ابوخالد احمر از ابن عجلان برای ما حدیث کرد؛ و عمرو بن رافع به ما حدیث کرد، جریر از سهیل برای ما حدیث کرد، همگی از عبدالله بن دینار، او از ابی صالح، او از ابوهریره، و او از پیامبر ﷺ با مضمونی مشابه روایت کردهاند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ایمان شامل اقرار، عفاف و توجه به دیگران است.
باورها، گفتارها و کردارهای گوناگونی که در کنار هم ایمان را شکل میدهند.
هیچ معبودی جز الله که سزاوار پرستش باشد، وجود ندارد.
احساس عفتی که انسان را از رفتار ناشایست یا گناهآلود بازمیدارد.
عالمان کلاسیک، از جمله امام نووی، از این روایت نتیجه میگیرند که ایمان هم باور و گفتار را در بر میگیرد و هم کردار را. برداشتن موانع خطرناک از راه، عملی از اعمال ایمان به شمار میرود، در حالی که اقرار ایمانی بالاترین شاخهٔ آن است. حیای یادشده پسندیده است، اگر انسان را از گناه بازدارد؛ اما نباید مانع انجام واجبی یا گفتن حقیقت شود.
- شهادتین را آگاهانه بر زبان آور و بگذار در انتخابهایت راهنمای تو باشد.
- اشیای خطرناک یا مزاحم را از مسیری که دیگران از آن میگذرند بردار.
- با پرهیز از رفتار ناشایست، عفاف را در خود پرورش بده، بیآنکه از گفتن سخن نیکِ لازم خودداری کنی.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.