Sunan Ibn Majah، حدیث 60
روایتشده توسط Abu Sa'id al-Khudri. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از ابن ماجه تا پیامبر ﷺ
- 1مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَىآن را به ابن ماجه روایت کرد
- 2عَبْدُ الرَّزَّاقِ
- 3مَعْمَرٌ
- 4زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ
- 5عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ
- 6أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ
- 7رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِذَا خَلَّصَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ مِنَ النَّارِ وَأَمِنُوا فَمَا مُجَادَلَةُ أَحَدِكُمْ لِصَاحِبِهِ فِي الْحَقِّ يَكُونُ لَهُ فِي الدُّنْيَا أَشَدَّ مُجَادَلَةً مِنَ الْمُؤْمِنِينَ لِرَبِّهِمْ فِي إِخْوَانِهِمُ الَّذِينَ أُدْخِلُوا النَّارَ . قَالَ يَقُولُونَ رَبَّنَا إِخْوَانُنَا كَانُوا يُصَلُّونَ مَعَنَا وَيَصُومُونَ مَعَنَا وَيَحُجُّونَ مَعَنَا فَأَدْخَلْتَهُمُ النَّارَ . فَيَقُولُ اذْهَبُوا فَأَخْرِجُوا مَنْ عَرَفْتُمْ مِنْهُمْ فَيَأْتُونَهُمْ فَيَعْرِفُونَهُمْ بِصُوَرِهِمْ لاَ تَأْكُلُ النَّارُ صُوَرَهُمْ فَمِنْهُمْ مَنْ أَخَذَتْهُ النَّارُ إِلَى أَنْصَافِ سَاقَيْهِ وَمِنْهُمْ مَنْ أَخَذَتْهُ إِلَى كَعْبَيْهِ فَيُخْرِجُونَهُمْ فَيَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرَجْنَا مَنْ قَدْ أَمَرْتَنَا . ثُمَّ يَقُولُ أَخْرِجُوا مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ وَزْنُ دِينَارٍ مِنَ الإِيمَانِ ثُمَّ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ وَزْنُ نِصْفِ دِينَارٍ ثُمَّ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ " . قَالَ أَبُو سَعِيدٍ فَمَنْ لَمْ يُصَدِّقْ هَذَا فَلْيَقْرَأْ {إِنَّ اللَّهَ لاَ يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ وَإِنْ تَكُ حَسَنَةً يُضَاعِفْهَا وَيُؤْتِ مِنْ لَدُنْهُ أَجْرًا عَظِيمًا} .
محمد بن یحیی برای ما حدیث کرد، عبدالرزاق برای ما حدیث کرد، معمر به ما خبر داد، از زید بن اسلم، از عطاء بن یسار، از ابوسعید خدری که گفت: رسول الله ﷺ فرمودند:
«هنگامی که خداوند مؤمنان را از آتش نجات دهد و آنان ایمن شوند، هیچیک از شما با همراه خود بر سر حقی در دنیا چنان سخت مجادله نمیکند که مؤمنان با پروردگارشان بر سر برادرانشان که وارد دوزخ شدهاند مجادله خواهند کرد. میگویند: “پروردگارا! اینان برادران ما بودند؛ با ما نماز میخواندند، با ما روزه میگرفتند و با ما حج به جا میآوردند، اما تو آنان را وارد آتش کردی.” پس خداوند میفرماید: “بروید و هر کس را از میان آنان که میشناسید بیرون آورید.” سپس نزد آنان میروند و ایشان را از روی چهرههایشان میشناسند؛ آتش چهرههایشان را نمیسوزاند. برخی از آنان هستند که آتش تا نیمه ساق پایشان رسیده و برخی تا مچ پا. سپس آنان را بیرون میآورند و میگویند: “پروردگارا! کسانی را که فرمان داده بودی بیرون آوردیم.” آنگاه خداوند میفرماید: “کسی را که در دلش به وزن یک دینار ایمان است بیرون آورید، سپس کسی را که در دلش به وزن نیم دینار ایمان است، و سپس کسی را که در دلش به اندازه دانه خردلی ایمان دارد.”» ابوسعید گفت: «هر کس این سخن را باور ندارد، این آیه را بخواند: {همانا خداوند حتی به اندازه ذرهای ستم نمیکند، و اگر کار نیکی باشد آن را دو چندان میسازد و از جانب خود پاداشی بزرگ عطا میفرماید}.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
مؤمنان برای برادران ایمانی خود شفاعت میکنند و خداوند از روی رحمت آنان را نجات میدهد.
درخواست یاری یا تخفیف برای شخصی دیگر، با اجازه خداوند.
تعبیری برای مقدار بسیار اندک، اما موجودِ ایمان.
با اصرار و قدرت برای شخص دیگری شفاعت کردن.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که مؤمنان در روز قیامت میتوانند برای همکیشان خود شفاعت کنند و شفاعت فقط با اجازه خداوند انجام میشود. روایت تأیید میکند که انسانهای دارای ایمان، حتی اگر گناهان بزرگی مرتکب شده باشند، در معرض داوری خداوند هستند و او به هیچکس ستم نمیکند. این روایت مجوزی برای کوچک شمردن گناهان نیست: ایمان و عبادت همچنان واجباند و تصمیم نهایی از آنِ خداوند است.
- نمازهای جماعت و دیگر عبادتها را همراه با جامعه مؤمنان برپا دارید.
- هنگامی که همکیشانتان به کمک نیاز دارند، پشتیبانشان باشید و به دعا کردن برای آنان ادامه دهید.
- گناهان را جدی بگیرید، اما امید خود را به عدالت و رحمت خداوند از دست ندهید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.