Sunan Ibn Majah، حدیث 667
روایتشده توسط Buraidah ibn al-Husaib. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Buraidah ibn al-Husaib
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، وَأَحْمَدُ بْنُ سِنَانٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ الأَزْرَقُ، أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ، ح وَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ الرَّقِّيُّ، حَدَّثَنَا مَخْلَدُ بْنُ يَزِيدَ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَسَأَلَهُ عَنْ وَقْتِ الصَّلاَةِ فَقَالَ " صَلِّ مَعَنَا هَذَيْنِ الْيَوْمَيْنِ " . فَلَمَّا زَالَتِ الشَّمْسُ أَمَرَ بِلاَلاً فَأَذَّنَ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الظُّهْرَ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ بَيْضَاءُ نَقِيَّةٌ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الْمَغْرِبَ حِينَ غَابَتِ الشَّمْسُ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الْعِشَاءَ حِينَ غَابَ الشَّفَقُ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الْفَجْرَ حِينَ طَلَعَ الْفَجْرُ فَلَمَّا كَانَ مِنَ الْيَوْمِ الثَّانِي أَمَرَهُ فَأَذَّنَ الظُّهْرَ فَأَبْرَدَ بِهَا وَأَنْعَمَ أَنْ يُبْرِدَ بِهَا ثُمَّ صَلَّى الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ أَخَّرَهَا فَوْقَ الَّذِي كَانَ وَصَلَّى الْمَغْرِبَ قَبْلَ أَنْ يَغِيبَ الشَّفَقُ وَصَلَّى الْعِشَاءَ بَعْدَمَا ذَهَبَ ثُلُثُ اللَّيْلِ وَصَلَّى الْفَجْرَ فَأَسْفَرَ بِهَا ثُمَّ قَالَ " أَيْنَ السَّائِلُ عَنْ وَقْتِ الصَّلاَةِ " . فَقَالَ الرَّجُلُ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " وَقْتُ صَلاَتِكُمْ بَيْنَ مَا رَأَيْتُمْ " .
محمد بن صباح و احمد بن سنان برای ما حدیث نقل کردند، هر دو گفتند: اسحاق بن یوسف ارزق برای ما حدیث نقل کرد، سفیان به ما خبر داد. و علی بن میمون رقی برای ما حدیث نقل کرد، مخلد بن یزید از سفیان، او از علقمه بن مرثد، او از سلیمان بن بریده، و او از پدرش روایت کرد که مردی نزد پیامبر ﷺ آمد و درباره وقت نماز از ایشان پرسید. پس فرمودند:
«این دو روز را با ما نماز بخوان.» هنگامی که خورشید از نیمه آسمان گذشت، به بلال دستور دادند اذان بگوید، سپس به او دستور دادند برای نماز ظهر اقامه بگوید. سپس به او دستور دادند برای نماز عصر اقامه بگوید در حالی که خورشید هنوز بالا، سفید و درخشان بود. سپس به او دستور دادند برای نماز مغرب اقامه بگوید وقتی خورشید غروب کرد. سپس به او دستور دادند برای نماز عشا اقامه بگوید وقتی شفق (سرخی غروب) ناپدید شد. سپس به او دستور دادند برای نماز فجر اقامه بگوید وقتی سپیده دمید. روز بعد به او دستور دادند برای نماز ظهر اذان بگوید، پس نماز را به تأخیر انداختند تا هوا خنک شود و کاملاً منتظر خنک شدن ماندند. سپس نماز عصر را خواندند در حالی که خورشید هنوز بالا بود، اما آن را بیشتر از روز قبل به تأخیر انداختند. نماز مغرب را پیش از ناپدید شدن شفق خواندند و نماز عشا را پس از گذشت یکسوم شب خواندند. نماز فجر را زمانی خواندند که هوا کاملاً روشن شده بود. سپس فرمودند: «پرسشگر درباره وقت نماز کجاست؟» آن مرد گفت: «من هستم، ای رسول خدا!» فرمودند: «وقت نماز شما میان همان چیزی است که مشاهده کردید.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
اوقات نماز میان حدّ آغازین و پایانی خود بازهای مجاز دارند.
ندایی که اعلام میکند وقت نماز فرا رسیده است.
ندایی که درست پیش از آغاز نماز جماعت گفته میشود.
روشنایی آسمان پس از غروب خورشید؛ از میان رفتن آن در اینجا یکی از حدود وقت عشا را مشخص میکند.
عالمان کلاسیک از تفاوت زمانهای نماز در آن دو روز چنین برداشت کردهاند که اوقات نماز حد و مرز دارند و در میان این حدود نیز بازهای وجود دارد. وقت برتر دقیق برای هر نماز متفاوت است و ممکن است به شرایطی مانند گرما هنگام ظهر بستگی داشته باشد. مذاهب فقهی درباره جزئیات حد آغاز و پایان بحث میکنند؛ این روایت یکی از مبانی مهم این بحث است، اما همه زمانهای ذکرشده در هر وضعیتی وقت برتر به شمار نمیروند.
- زمان آغاز و پایان هر نماز را بیاموزید و روز خود را طوری برنامهریزی کنید که نماز را در این محدوده بخوانید.
- بازههای پذیرفتهشده در اوقات نماز را در نظر بگیرید، اما بدون دلیل نمازها را به تأخیر نیندازید.
- برای جزئیات عملی، از امام یا عالمی معتمد پیروی کنید که با رهنمودهای مذهب فقهی شما آشناست.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.