کتاب دعاها · Sahih Muslim

Sahih Muslim، حدیث 1001

روایت‌شده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Sahih (معتبر)کتاب: کتاب دعاها
صحيح مسلم
چه کسی روایت کرد؟

به روایت Abdullah ibn Abbas

Sahih (معتبر)

صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته می‌شود.

روایت

متن عربی

حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ جَمِيعًا عَنْ هُشَيْمٍ، - قَالَ ابْنُ الصَّبَّاحِ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، - أَخْبَرَنَا أَبُو بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ ‏{‏ وَلاَ تَجْهَرْ بِصَلاَتِكَ وَلاَ تُخَافِتْ بِهَا‏}‏ قَالَ نَزَلَتْ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُتَوَارٍ بِمَكَّةَ فَكَانَ إِذَا صَلَّى بِأَصْحَابِهِ رَفَعَ صَوْتَهُ بِالْقُرْآنِ فَإِذَا سَمِعَ ذَلِكَ الْمُشْرِكُونَ سَبُّوا الْقُرْآنَ وَمَنْ أَنْزَلَهُ وَمَنْ جَاءَ بِهِ فَقَالَ اللَّهُ تَعَالَى لِنَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم ‏{‏ وَلاَ تَجْهَرْ بِصَلاَتِكَ‏}‏ فَيَسْمَعَ الْمُشْرِكُونَ قِرَاءَتَكَ ‏{‏ وَلاَ تُخَافِتْ بِهَا‏}‏ عَنْ أَصْحَابِكَ أَسْمِعْهُمُ الْقُرْآنَ وَلاَ تَجْهَرْ ذَلِكَ الْجَهْرَ وَابْتَغِ بَيْنَ ذَلِكَ سَبِيلاً يَقُولُ بَيْنَ الْجَهْرِ وَالْمُخَافَتَةِ ‏.‏

ترجمه

ابو جعفر محمد بن صبّاح و عمرو ناقِد هر دو از هُشَیم برای ما حدیث کردند — ابن صبّاح گفت: هشیم برای ما حدیث کرد — ابو بِشر به ما خبر داد، از سعید بن جبیر، از ابن عباس دربارهٔ سخن خداوند عزوجل: {و نه نمازت را خیلی بلند بخوان و نه خیلی آهسته} (اسراء: ۱۱۰). او گفت: این آیه زمانی نازل شد که رسول الله ﷺ در مکه پنهان بود. هنگامی که با یارانش نماز می‌خواند، صدایش را در تلاوت قرآن بالا می‌برد. چون مشرکان آن را می‌شنیدند، به قرآن، نازل‌کنندهٔ آن و آورندهٔ آن دشنام می‌دادند. سپس خداوند متعال به پیامبرش ﷺ فرمود: {و نه نمازت را خیلی بلند بخوان} تا مشرکان تلاوت تو را بشنوند، {و نه خیلی آهسته} تا یارانت نشنوند؛ قرآن را به آنان بشنوان اما نه با فریاد، و میان این دو راهی میانه بجوی، یعنی میان بلند و آهسته.

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

قرآن را با صدایی شنیدنی اما متعادل تلاوت کنید تا نماز و شنوندگان حفظ شوند.

پیشینه و سبب بیان

به گفته ابن‌عباس، آیه ۱۱۰ سوره اسراء زمانی نازل شد که پیامبر ﷺ در مکه پنهان بود. هنگامی که ایشان امامت نماز همراهانش را بر عهده می‌گرفت، اطرافیان تلاوتش را می‌شنیدند و مشرکان قرآن، الله و فرستاده‌اش ﷺ را به تمسخر می‌گرفتند. بنابراین، راهنمایی این بود که تلاوت به گوش همراهان برسد، اما آن‌قدر بلند نباشد که مخالفان آن را بشنوند.

توضیح واژه‌های دشوار
نه بسیار بلند و نه بسیار آهسته

شیوه‌ای از تلاوت که برای مخاطبان مورد نظر شنیدنی باشد، بی‌آنکه بی‌جهت بلند یا تقریباً نامسموع باشد.

راه میانه

شدت صدایی متعادل میان تلاوت بلند و آهسته.

مشرکان

کسانی که در کنار الله، خدایان دیگری را می‌پرستند.

برداشت‌های عالمان

مفسران کلاسیک سخن آیه ۱۱۰ سوره اسراء را با رعایت تعادل در صدای نماز پیوند می‌دهند. ابن‌عباس بر وضعیت مشخص مکه تأکید می‌کند: تلاوت باید به گوش همراهان می‌رسید، اما نه آن‌قدر بلند که شنوندگان دشمن آن را به تمسخر بگیرند. عالمان همچنین یادآور می‌شوند که بلندی صدا با توجه به نوع نماز و شرایط متفاوت است؛ پس این روایت نمی‌آموزد که همه نمازها باید با صدایی یکسان خوانده شوند. چهار مذهب فقهی اهل‌سنت، تلاوت بلند و آهسته را با توجه به چندین روایت و شیوه‌های نماز بررسی می‌کنند؛ این توضیح نیز بر اهمیت تلاوت متناسب و معتدل تأکید دارد.

درس‌هایی برای امروز
  1. در نماز با صدایی تلاوت کنید که با نوع نماز و افراد پیرامونتان متناسب باشد.
  2. هنگام تلاوت قرآن، صدایی برگزینید که برای شنوندگان سودمند باشد و بی‌جهت مزاحم دیگران نشود.
  3. عبادت خود را با دقت با شرایط هماهنگ کنید و هدف تلاوت را از یاد نبرید.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.