Sahih Muslim، حدیث 1001
روایتشده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Abbas
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ جَمِيعًا عَنْ هُشَيْمٍ، - قَالَ ابْنُ الصَّبَّاحِ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، - أَخْبَرَنَا أَبُو بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ { وَلاَ تَجْهَرْ بِصَلاَتِكَ وَلاَ تُخَافِتْ بِهَا} قَالَ نَزَلَتْ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُتَوَارٍ بِمَكَّةَ فَكَانَ إِذَا صَلَّى بِأَصْحَابِهِ رَفَعَ صَوْتَهُ بِالْقُرْآنِ فَإِذَا سَمِعَ ذَلِكَ الْمُشْرِكُونَ سَبُّوا الْقُرْآنَ وَمَنْ أَنْزَلَهُ وَمَنْ جَاءَ بِهِ فَقَالَ اللَّهُ تَعَالَى لِنَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم { وَلاَ تَجْهَرْ بِصَلاَتِكَ} فَيَسْمَعَ الْمُشْرِكُونَ قِرَاءَتَكَ { وَلاَ تُخَافِتْ بِهَا} عَنْ أَصْحَابِكَ أَسْمِعْهُمُ الْقُرْآنَ وَلاَ تَجْهَرْ ذَلِكَ الْجَهْرَ وَابْتَغِ بَيْنَ ذَلِكَ سَبِيلاً يَقُولُ بَيْنَ الْجَهْرِ وَالْمُخَافَتَةِ .
ابو جعفر محمد بن صبّاح و عمرو ناقِد هر دو از هُشَیم برای ما حدیث کردند — ابن صبّاح گفت: هشیم برای ما حدیث کرد — ابو بِشر به ما خبر داد، از سعید بن جبیر، از ابن عباس دربارهٔ سخن خداوند عزوجل: {و نه نمازت را خیلی بلند بخوان و نه خیلی آهسته} (اسراء: ۱۱۰). او گفت: این آیه زمانی نازل شد که رسول الله ﷺ در مکه پنهان بود. هنگامی که با یارانش نماز میخواند، صدایش را در تلاوت قرآن بالا میبرد. چون مشرکان آن را میشنیدند، به قرآن، نازلکنندهٔ آن و آورندهٔ آن دشنام میدادند. سپس خداوند متعال به پیامبرش ﷺ فرمود: {و نه نمازت را خیلی بلند بخوان} تا مشرکان تلاوت تو را بشنوند، {و نه خیلی آهسته} تا یارانت نشنوند؛ قرآن را به آنان بشنوان اما نه با فریاد، و میان این دو راهی میانه بجوی، یعنی میان بلند و آهسته.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
قرآن را با صدایی شنیدنی اما متعادل تلاوت کنید تا نماز و شنوندگان حفظ شوند.
به گفته ابنعباس، آیه ۱۱۰ سوره اسراء زمانی نازل شد که پیامبر ﷺ در مکه پنهان بود. هنگامی که ایشان امامت نماز همراهانش را بر عهده میگرفت، اطرافیان تلاوتش را میشنیدند و مشرکان قرآن، الله و فرستادهاش ﷺ را به تمسخر میگرفتند. بنابراین، راهنمایی این بود که تلاوت به گوش همراهان برسد، اما آنقدر بلند نباشد که مخالفان آن را بشنوند.
شیوهای از تلاوت که برای مخاطبان مورد نظر شنیدنی باشد، بیآنکه بیجهت بلند یا تقریباً نامسموع باشد.
شدت صدایی متعادل میان تلاوت بلند و آهسته.
کسانی که در کنار الله، خدایان دیگری را میپرستند.
مفسران کلاسیک سخن آیه ۱۱۰ سوره اسراء را با رعایت تعادل در صدای نماز پیوند میدهند. ابنعباس بر وضعیت مشخص مکه تأکید میکند: تلاوت باید به گوش همراهان میرسید، اما نه آنقدر بلند که شنوندگان دشمن آن را به تمسخر بگیرند. عالمان همچنین یادآور میشوند که بلندی صدا با توجه به نوع نماز و شرایط متفاوت است؛ پس این روایت نمیآموزد که همه نمازها باید با صدایی یکسان خوانده شوند. چهار مذهب فقهی اهلسنت، تلاوت بلند و آهسته را با توجه به چندین روایت و شیوههای نماز بررسی میکنند؛ این توضیح نیز بر اهمیت تلاوت متناسب و معتدل تأکید دارد.
- در نماز با صدایی تلاوت کنید که با نوع نماز و افراد پیرامونتان متناسب باشد.
- هنگام تلاوت قرآن، صدایی برگزینید که برای شنوندگان سودمند باشد و بیجهت مزاحم دیگران نشود.
- عبادت خود را با دقت با شرایط هماهنگ کنید و هدف تلاوت را از یاد نبرید.
این روایت نیز تفسیری از سخن الله درباره تلاوت در نماز ارائه میکند و کمک میکند توضیحات گوناگون درباره آیه ۱۱۰ سوره اسراء را در کنار هم بخوانیم.
Sahih Muslim · #1003 (Sahih)این روایت از همان کتاب، بحث تلاوت در نماز و چگونگی بهکارگیری رهنمود مربوط به بلندی صدا را کامل میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.