Sahih Muslim، حدیث 1077
روایتشده توسط Ali ibn Abi Talib. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Ali ibn Abi Talib
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنِ الْوَلِيدِ، - يَعْنِي ابْنَ كَثِيرٍ - حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُنَيْنٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ، يَقُولُ نَهَانِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ قِرَاءَةِ الْقُرْآنِ وَأَنَا رَاكِعٌ أَوْ سَاجِدٌ .
ابو کُرَیب، محمد بن علاء به ما حدیث کرد و گفت: ابو اسامه از ولید ـ یعنی ابن کثیر ـ برای ما حدیث کرد و گفت: ابراهیم بن عبدالله بن حُنَین از پدرش برایم حدیث کرد که او علی بن ابیطالب را شنیده است که میفرمود: رسول الله ﷺ مرا از خواندن قرآن در حال رکوع یا سجده نهی فرمودند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
هنگام رکوع و سجده قرآن تلاوت نمیشود.
حالت نماز که در آن نمازگزار به جلو خم میشود.
سجده در نماز، هنگامی که پیشانی به زمین میرسد.
خواندن قرآن با صدای بلند یا آهسته.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت کردهاند که هنگام رکوع و سجود باید از تلاوت قرآن خودداری کرد. در این حالتها، عبادتکننده به تسبیح و یاد خدا میپردازد؛ چنانکه در روایتهای دیگر این باب آمده است. هر چهار مکتب فقهی اهلسنت این حکم را پذیرفتهاند؛ اما درجهبندی دقیق فقهی آن و پیامدهای تلاوت از روی فراموشی، در فقه بهتفصیل بررسی شده است.
- هنگام رکوع از تلاوت قرآن خودداری کنید و با ذکرهای مناسب خدا را تسبیح گویید.
- از سجده برای دعا و عبادت بهره ببرید و آیات قرآن را در آن به قصد تلاوت نخوانید.
این روایت صحیح به همین موضوع مربوط است و دعاها و ستایشهایی را روشن میکند که هنگام رکوع و سجده مناسباند.
Sahih Muslim · #1076 (Sahih)همین نهی از تلاوت قرآن هنگام رکوع و سجده را از طریق سندی دیگر نقل میکند.
Sahih Muslim · #1078 (Sahih)این روایت روشن میکند که رکوع برای بزرگداشت خدا و سجده برای دعاست.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.