Sahih Muslim، حدیث 1116
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Umar
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَابْنُ، نُمَيْرٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَرْكُزُ - وَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَغْرِزُ - الْعَنَزَةَ وَيُصَلِّي إِلَيْهَا . زَادَ ابْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ وَهْىَ الْحَرْبَةُ .
ابوبکر بن ابیشیبه و ابن نُـمَیر برای ما حدیث نقل کردند، هر دو گفتند: محمد بن بِشر برای ما حدیث نقل کرد، عبیدالله از نافع، و او از ابن عمر روایت کرد که پیامبر ﷺ نیزهای کوچک را در زمین فرو میکردند — و ابوبکر گفت: آن را در زمین میکاشتند — و رو به سوی آن نماز میخواندند. ابن ابیشیبه این افزوده را ذکر کرد: عبیدالله گفت: «آن حَربَه (نیزه کوتاه) بود.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ نیزهای کوتاه را بهعنوان سُتره قرار داد و رو به آن نماز خواند.
شیئی که جلوی نمازگزار قرار داده میشود تا محدودهٔ فضای نماز او را مشخص کند.
نیزه یا چوبی کوتاه که در این روایت در زمین قرار داده شد.
نیزهای کوتاه؛ عبیدالله با این واژه روشن میکند که منظور از عَنَزَه چه شیئی است.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که هرگاه امکان داشته باشد، مستحب است نمازگزار هنگام نماز سُترهای جلوی خود قرار دهد. سُتره میتواند چوبی مناسب یا شیئی دیگر باشد؛ روایت استفاده از نیزه را الزامی نمیکند. مذاهب فقهی استفاده از سُتره را عملی مستحب میدانند، هرچند در برخی جزئیات مربوط به فاصله و شکل آن تفاوتهایی دارند. سُتره به تمرکز کمک میکند و فضای پیش روی نمازگزار را مشخص میسازد.
- اگر امکان دارد، شیئی مناسب جلوی خود قرار دهید تا محدودهٔ فضای نمازتان مشخص شود.
- از سُتره بهعنوان کمکی عملی برای حفظ توجه خود به Allah در نماز بهره ببرید.
- خود را به یک شیء خاص محدود نکنید: روایت از نیزه نام میبرد، اما اشیای مناسب دیگر نیز میتوانند سُتره باشند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.